De denkfout die veel toeschouwers van dit Griekse theater maken is dat de oorzaak van alle problemen die we nu hebben worden veroorzaakt door de Europese unie. Niets is minder waar: Alle problemen die we nu ervaren worden veroorzaakt door de leiders van onze natiestaten. De constructie van de EU waar de leiders in Maastricht voor kozen was een ratjetoe van achterlijk provincialisme, nationalisme en de angst voor de behoudende kiezers in het land van herkomst.

De Luxemburgse premier Juncker verwoordde het in één zin: “Ik heb in één dag een perfecte Europese unie op papier gezet, alles wat ik mis is 28 dappere regeringsleiders.” Hij slaat daarmee de spijker op zijn kop. De Europese regeringsleiders buitelen over elkaar heen in hun lokale onbenul en gebrek aan een duurzame visie op onze samenleving. Elke tweedejaarsstudent economie leert dat het avondland in de toekomst vermorzeld gaat worden tussen de opkomende economieën, maar Mark Rutte, Francois Hollande, David Cameron, etc. verkeren nog in de ontkennende fase en poneren op steeds hogere toon hun gebrek aan visie.

De oplossing voor dit nationale probleem (we hebben inmiddels vastgesteld dat Europa zelf het probleem niet is) klinkt eenvoudiger dan het is: Wanneer in de meerderheid van alle Europese landen visionaire regeringsleiders worden benoemd gaan we de goede kant op. Mensen die bereid zijn de kleinburgerlijkheid van hun achterban te negeren en op te trekken naar die mooie toekomst. Ter voorbereiding op die fase stel ik voor dat we een Europees strafhof voor disfunctionerende regeringen instellen, zodat de ergste wantoestanden in Griekenland, Italië en binnenkort Frankrijk publiekelijk aan de kaak kunnen worden gesteld. Een goede regering leeft in constante angst voor de rechtstaat, dus dat schept vast een kader.

Wanneer we die dappere regeringsleiders benoemd hebben (Beschouw dit ook maar als een oproep aan de zittende leiders om eens leiderschap te tonen) wordt hun eerste taak om een Europese bank in te stellen die de begrotingen van de landen rigoureus mag afkeuren. Het tweede wat ze moeten doen is het Europarlement met normale parlementaire bevoegdheden uit rusten, in plaats van het excuusgezelschap wat het nu is. Vervolgens stoppen ze het zinloos rondpompen van geld en daarna leveren ze Europa af bij de burgers om de eerste vrije Europese verkiezingen te organiseren. Wij kiezen dan een parlement dat een regering kiest en die regering houdt zich bezig met alle dingen waarvan het buitenland niet snapt dat dat niet allang collectief geregeld is. Denk daarbij aan defensie en buitenlands beleid.

Er is zelfs een bonus voor liberalen: In dat federale Europa komen we weer iets dichter in de buurt van de liberale staat. Een samenleving met een kleine overheid die zich zo min mogelijk bemoeit met de burger. Een samenleving die zich onderscheid door een duidelijke focus op de competenties per regio, zonder bang te zijn voor de buren.

Staan de staten in een federaal Europa soevereiniteit af? Natuurlijk, en dat is maar goed ook. Het voorkomt dat nationale overheden een potje van hun begroting maken. In de huidige situatie hebben burgers uit Nederland geen enkele invloed op het wanbeleid in andere Eurolanden. In een federale staat kies je het parlement dat de waakhond benoemd.

Dus kom op, Mark, François en anderen! Stap over jezelf heen en bereid de toekomst van Europa voor! Bijkomend voordeel is dat jullie niet meer hoeven te liegen of het Griekse geld (dat we toch nooit meer terug zien) of misplaatst stoer met getrokken pistool naar Brussel op te trekken. Een federaal Europa geeft jullie de kans om eindelijk eens echt iets voor je burgers te betekenen!