Na de eclatante verkiezingsoverwinning van zowel de VVD als ook de PvdA werden we snel uit de zoete droom geholpen door het nieuwe verkiezingsprogram. Het deed pijn. En niet zo’n beetje ook. De pijn van het regeerakkoord werd nog eens even aangescherpt door Hans Spekman met zijn nivelleringsfeestje. Een faux pas die, terecht, heel wat liberalen in het verkeerde keelgat schoot.

Hij houdt het kind, is het zijn kind of het kind van iemand anders (iemand die voor eeuwig anoniem zal blijven?), stevig vast. Het levenloze lijkje, het hoofdje machteloos bungelend, wordt als een trofee omhoog gehouden om de menigte - die al woedend is - nog meer op te stoken.
"Allah is groot!" zo klinkt het. Onophoudelijk.