Het Democratisch Politiek Keerpunt, een fusie tussen verschillende rechts georiënteerde splinterpartijen, doet dit jaar voor het eerst mee aan de verkiezingen. Waar het zelf denkt aan vijf zetels, wordt dit beeld in de peilingen niet teruggevonden. Zou het liberale electoraat DPK kunnen overwegen?

Het partijprogramma is zeer leesbaar en duidelijk. DPK wil een aantal veranderingen doorvoeren die een mix van principe en pragmatisme zijn. DPK wil de Nederlandse burger weer zelfredzaam maken en doet hiervoor een aantal voorstellen.

Zelfredzaamheid is natuurlijk een liberale waarde bij uitstek. Het liberalisme streeft naar een burger die zijn eigen leven naar eigen inzicht kan indelen. De overheid is in zo’n samenleving niet bezig de burger te vormen naar het eigen inzicht van die overheid.

En ondanks het feit dat DPK de overheid ver wil terugtrekken uit de economie – invoeren van een vlaktaks, tegen verdere lastenverzwaringen, bezuiniging op veel bestuursorganen, stopzetten van subsidies op bijvoorbeeld groene energie en cultuur - lijkt het programma in veel gevallen op ‘right wing social engineering’

DPK wil heel wat zaken ‘stimuleren’. Ondernemerschap, bijvoorbeeld. Ondernemersvriendelijk zijn is natuurlijk prachtig, maar startende ondernemers een belastingtarief van slechts 5% lasten betalen, gaat tegen gelijke behandeling in en zet de deur wagenwijd open voor grootschalige fraude: fraude waarvoor dan weer meer toezicht nodig is.

Verplichte omscholing bij werkloosheid, het beïnvloeden van de trias politica door het invoeren van minimumstraffen, en het idee dat voor veel ‘gewenst’ gedrag, zoals zonnepanelen, leningen van de overheid kunnen worden verstrekt laten allemaal zien dat het DPK de politiek zeker als een sturende kracht in een maakbare samenleving ziet.

Iets dat helemaal zorgen baart is het laatste zinnetje in het zorghoofdstuk van het verkiezingsprogramma: ‘’Bij zelfredzaamheid hoort natuurlijk ook het recht op zelfbeschikking, maar dan wel volgens nog af te spreken regels.’’

Natuurlijk is het in Nederland niet nieuw dat de politiek, ook zichzelf liberaal noemende partijen, het zelfbeschikkingsrecht van de burger wil afpakken. Maar zelfbeschikking is een van de natuurrechten, een recht dat elke vrije burger volgens het liberalisme altijd toekomt. Betekent dit dat DPK abortus, euthanasie, de integriteit van het eigen lichaam, allemaal ziet als niet een recht, maar als een van overheidswege verleend privilege?

Overigens lijkt DPK een aantal andere zaken wel als recht te zien. Zo is zorg volgens hen een kerntaak van de overheid. En uiteraard komen we nu bij het ontslagverbod.

Bedrijven en de overheid mogen in de komende twee jaar geen mensen meer ontslaan, behalve als het voortbestaan van het bedrijf aantoonbaar in gevaar komt. Niet erg zelfredzaam dus, zo’n afgedwongen werkverschaffing. De arbeidsproductiviteit zal ook zeker niet worden gestimuleerd, want iemand wordt niet voor niets ontslagen. Meestal verliest iemand zijn baan als hij meer kost dan oplevert, en zo iemand in dienst houden, kan dus alleen maar een negatief effet hebben op de arbeidsproductiviteit en daarmee de economische groei.

Tel dit op bij het verbod dat DPK ook wil op gedwongen verkoop van een huis, wat de kredietwaardigheid van om het even welke hypotheekaanvrager definitief de kop in zal drukken (maar niet getreurd, DPK dwingt banken haar reserves aan te spreken voor hypotheekverstrekking, en de afgelopen 5 jaar is wel bewezen dat de banken vol zitten met reserves) en je gaat je afvragen of deze linksradicale ideën wel verenigbaar zijn met het rechtse profiel dat DPK wenst uit te stralen.

Denken we deze voorstellen echter weg, dan kom je uit op een partij die écht wil bezuinigen en in elk geval de kwantiteit van de overheid wil terugdringen. Ben je een rechtsdenkende liberaal die het begrotingstekort echt wil terugdringen en het als eerste prioriteit ziet om de overheidsuitgaven een halt toe te roepen, dan is DPK misschien de partij voor jou. Maar je stemt dan niet zozeer liberaal, maar eerder conservatief rechts.