De Democraten van '66 houden én een rechte rug én durven criticasters op een hoge plek op de kandidatenlijst te zetten. D66 doet de D voor democraten eer aan en dat geeft mij weer wat meer vertrouwen in de politiek. Na de kandidatenlijsten van GroenLinks en de PvdA was dat hard nodig.

Journalistiek talent Rob Goossens twittert:

Conclusie kandidatenlijst D66: bij die partij wordt het geven van je mening beloond. Nrs 2 t/m 4 zijn bij vlagen zeer kritisch in de fractie. Gaat dus om Van Veldhoven, Koolmees en Verhoeven. Bij PvdA en GroenLinks werd tegendraadsheid juist bestraft.

Hulde derhalve voor D66. De partij die zich meer en meer ontpopt lef te hebben anders te zijn dan andere partijen. Wanneer het los kan komen van de PVV-fetisj zal D66 hoge ogen kunnen gooien op 12 september.

Ik mag het wel. Kunduz blijven steunen en met een lijst komen waarbij een eigen mening wordt beloond. Partijen met kandidaten met een eigen mening zullen sterker zijn dan partijen waar welke lijn dan ook slaafs wordt gevolgd. Dat houdt dus niet in dat iedere partij een eigen Koppejan en Ferrier moet hebben, dat is geen eigen mening, maar een destructieve mening, een wezenlijk verschil.

Kandidaten met een eigen mening hoog op de lijst zegt tevens veel over de volwassenheid van die partij. Bij de VVD zie je dat ook terug met Janine Hennis. Een sterke eigen mening, maar wel oog houden voor de eenheid binnen de VVD. De liberalen van D66 hebben dus diezelfde traditie. Niet dogmatisch, maar pragmatisch.

Het zou goed zijn wanneer de partijen die het moeten hebben van meelopers, lering trekken uit de houding van D66 en de VVD. Deze partijen tonen aan dat democratie inhoudt dat debat openlijk gevoerd kan worden zonder de partij te beschadigen.

Zowel D66 als de VVD doen het goed in de peilingen, dat houdt dus in dat openlijk debat niet automatisch inhoudt dat er onrust is binnen een partij. Bij Koppejan en Ferrier ging het erom de coalitie te dreigen en op te blazen. Dat is onrust. Bij Janine Hennis en de koopzondag was er discussie. Hennis communiceerde via twitter echter wel haar gevoelen rond dit onderwerp en wist zodoende uit te leggen wat er speelde. Dat schept duidelijkheid en duidelijkheid creëert rust.

De liberale partijen in Nederland geven dus het voorbeeld hoe het wel kan, hoe het vertrouwen in de Haagsche politici weer kan groeien en wat de werking van democratie is.

Foto: twitter