Mit Romney heeft eind mei met de overwinning van de voorverkiezingen in Texas ruim de benodigde 1.144 gedelegeerden achter zich verzameld. Hij is daarmee de kandidaat die door zijn republikeinse Grand Old Party officieel zal worden genomineerd.

Met de ondersteuning - meest recent - van mensen als senator Rand Paul (ja, inderdaad de zoon van presidentskandidaat Ron Paul) is ook vanuit de conservatieve Tea Party beweging zijn steun aan het groeien.

De kansen voor hem om de Amerikaanse idealen in ere te herstellen nemen snel toe. Deze idealen zijn samengevat: (ondernemings)vrijheid, recht op succes, kleine slagvaardige overheid en dus ook lage belastingen.

Romney heeft als ondernemer en venture capitalist een fortuin verdiend en daarmee in de praktijk en later ook als gouverneur van Massachusetts, bewezen te kunnen saneren, opbouwen én leiden. Hij heeft als beleidsspeerpunten de economie: werkloosheid, de gedwongen verkoop van woningen en de door de overheidstekorten verder stijgende reusachtige Amerikaanse overheidsschuld. Als voormalig gouverneur heeft Romney in Massachusetts in een termijn laten zien dat hij de staatstekorten effectief te lijf weet te gaan. Romney’s staf stelt inmiddels een shortlist op van mogelijke running mates, kandidaten voor het vicepresidentschap. Zijn succes bij de algemene verkiezingen op 6 november hangt o.a. van de keuze van de VP af. Zo zou Rand Paul wel eens een goede kandidaat voor het vicepresidentschap kunnen zijn. Met zijn persoonlijkheid en presidentiële looks doet Romney het bij de vrouwelijke kiezers al veel beter dan enige tijd terug. Velen zien zijn hoofd al afgebeeld op Mount Rushmore, naast die van eerdere presidenten.

Over het feit dat Obama weg moet uit het Witte Huis, daar zijn alle republikeinen het over eens. Het is welletjes met een steeds groeiende en machtiger wordende overheid en een falend beleid van de Democraat Obama. Het heeft er zelfs de schijn van dat ook democraat Bill Clinton af en toe meer de kant van Romney kiest dan van Obama. Hij stelt dat het Obama kamp moet stoppen af te geven op Romneys sterling career als venture capitalist. Gesuggereerd wordt dat hij de ‘ondersteuning’ van Obama’s campagne beoogt om zijn vrouw Hillary in 2016 meer kansen te geven tegen een dan zittend republikeinse president Romney. Ook zijn er commentatoren die beweren dat de Occupy acties bij Wallstreet geïnitieerd zijn door het Obama kamp, om multimiljonair Romney te framen met de 1% superrijken, die door de Democraten aangepakt zullen worden met belastingverhogingen.

Hoe dit allemaal zij, van de week was er het schandaal in de Verenigde Staten dat Obama persoonlijk de kill lists opstelt met daarop de personen die met onbemande vliegtuigjes (drones) gedood moeten worden. De vele burgerslachtoffers die daarbij vallen worden op de koop toe genomen, door te stellen dat ze niet onschuldig waren, tenzij dat bewezen kan worden! Voor een Nobelprijs winnaar een bedenkelijke gang van zaken. Of zou het heimelijke plan zijn te tonen dat hij wel degelijk flink is? De Democratische campagne is immers sterk gericht op het afleiden van de niet ingeloste beloftes van de president: economische groei en werkgelegenheidsgroei. Veel democraten zijn erg teleurgesteld in hun president, daarom de aanval op de persoon van de uitdager en niet op zijn voornemens.

Van zittend president Obama is het federale zorgstelsel Obamacare het belangrijkste wapenfeit. Door het Hooggerechtshof wordt de grondwettelijkheid getoetst; bijvoorbeeld ten aanzien van de inperking van de individuele vrijheid. Een negatief oordeel over Obamacare zou voor de zittende president een ernstige tegenvaller betekenen. Romney kan dan met des te meer recht claimen dat de federale macht én de reusachtige kosten verbonden aan dat zorgstelsel drastisch terug gebracht worden. Romney wil als het ware de overheidsinmenging terugdringen en Amerika terug geven aan de Amerikanen. Gebleken is dat dat standaard beleid (ook) in Amerika niet werkt: Keynesiaanse stimulering van de effectieve vraag door de overheid werkt niet wanneer de staatsschulden zulke enorme proporties hebben aangenomen. Uit arren moede drong Obama er deze week bij Europese leiders op aan om groeimaatregelen te nemen, omdat dat ook voor de Amerikaanse groei goed is. Nog een signaal dat zelfs bij een redelijk autarkisch land als de V.S. Obama er niet in slaagt om de economie aan te wakkeren. Hoe cynisch het ook klinkt, Romney kan nu laten zien hoe het ook anders kan.

Mitt Romney staat - zijn campagnespreuk Restore the future volgend - voor de liberale waarden die Amerika tot zo’n bijzonder land maken en hij is dan ook beducht voor de Europese verzorgingsstaat. Hij staat, kortom, voor een liberale economie: lage belastingen en een kleine (federale) overheid, ruimere energieproductie in V.S., uitvoering beleid in de Staten, geen overheidsinmenging in de marktwerking en, tot slot, faire en vrije internationale handel.


Als econoom volg ik met belangstelling de ontwikkeling van de financieel-economische crisis, waarbij het beleid in Amerika van groot belang is voor Europa.