Allemaal staan en het Wilhelmus zingen, zo begint van oudsher elk CDA-congres. Het Europese volkslied heeft het hier nog niet gehaald.
Als eerste spreker kwam Jacobine Geel, de vrouw die nog nooit op het CDA heeft gestemd, maar nu meewerkte om de nieuwe koers te bepalen.

Onafhankelijk, objectief maar niet schromend om het toch over ‘wij’ te hebben als ze het CDA bedoelde.

Het was een preek over binding, compassie, moralisme, vaagheden zonder concrete koersbepalingen en over het midden waar het CDA zich in zou moeten bevinden, het radicale midden zelfs. Mij leek het eerder een radical middle of nowhere.

Ruth Peetoom gaf aan dat er niets zou worden besloten vandaag. Peetoom blonk trouwens niet uit in pakkende slogans: ‘Het CDA heeft geen grenzen, wij gaan tot het heelal’ het applaus hierop leek meer een beleefdheidsapplaus dan een applaus van een publiek dat uit zijn dak ging van enthousiasme. Het is ook niet makkelijk voor een dominee die gewend is aan kerkpubliek om een publiek van politieke leden echt enthousiast te krijgen. In de kerk is het ook geen gewoonte om te klappen voor de preek. Daar is het melden van een boodschap tot heil en zegen vaak voldoende. En daar leek de boodschap dan ook het meeste op, een preek tot heil en zegen.

Donner mocht ook nog iets zeggen en die kans nam hij waar door dus niets te zeggen. Want: ‘mijn ministerschap zag ik als een milde regen in een droog land, waar je verder toch niets goeds kunt doen’ en ‘CDA heeft het voordeel dat ik geen partijprominent kan worden, want ik mag niets zeggen’, hiermee doelende op zijn huidige functie als vice-voorzitter van de Raad van State.

Er werd niet echt de passie gepreekt op dit congres, wel de compassie, maar de concrete invulling daarvan bleef achterwege. Dit moest kennelijk de C van het CDA gaan invullen, want het ‘christelijk’ waar die C oorspronkelijk voor staat heb ik niet echt bij name horen noemen.

Echte standpunten heb ik van Jacobine Geel of Ruth Peetoom niet gehoord, het bleef bij vage algemeenheden als kiezen en binden en samen, wat dat betreft is samenwerking met de PvdA geen probleem, want dat vindt Job ook, dat we vooral moeten binden en dat samen moeten doen. In vage termen en niet concreet invullen kunnen Peetoom en Geel, Job een hand geven.

Jacobine Geel heeft het in ieder geval een leuke klus gevonden, het was zelfs het leukste dat ze ooit had gedaan. Mij bekroop hier een gevoel van medelijden. Als je je in heel je carrière niets leukers kunt voorstellen dan een preek schrijven voor een CDA-congres dan is het toch wel slecht met je gesteld.

Ook werd Nederland nog even duidelijk gemaakt dat alleen het christendom staat voor liefde, dus jammer voor alle andere godsdiensten en atheïsten die kennelijk voor iets anders staan dan liefde, dat weten we dan ook weer. Superioriteitsgevoel lijkt mij nu niet de juiste weg om kiezers aan je te binden. Moralisme en collectivisme zijn ook niet direct wat veel mensen die nu iets anders stemmen, zal aanspreken. Zeker niet de kiezers die van het CDA overgestapt zijn naar de PVV. Die hebben daar hun buik namelijk van vol.

Na de zalvende woorden over binding en compassie was het nu de beurt aan de Geus, die werd wat concreter, met standpunten die niet verschillen van de standpunten van de VVD en het CDA in het kabinet: ‘Niet bepalend is waar je vandaan komt, maar wie je bent en wat je doet’, ja dat is het speerpunt van Rutte waar het CDA het dus mee eens is.

Meer concrete standpunten kwamen aan bod toen sprekers in beeld kwamen. Bijvoorbeeld de wethouder van Purmerend, Mona Keijzer. Ze had het over meer verantwoordelijkheid in de zorg. Over de kracht laten zien van mensen die tussen wal en schip vallen, laten zien wat mensen nog kunnen in plaats van ze afschrijven of van blijvende stickertjes voorzien. Het was of ik Rutte hoorde. Ook vond zij dat een rollator geen recht was maar gewoon zelf betaald zou moeten worden door ouderen, ze kochten immers ook zelf hun fiets? Van ouderen mocht ook best iets terugverwacht worden. Mensen aanspreken op wat ze zelf nog kunnen, was de boodschap. Waar hebben we dat meer gehoord? De VVD is het daar in ieder geval volledig mee eens.

Vervolgens kwam een onderwijsbestuurder vertellen dat hij volledig achter het beleid van Maxime Verhagen stond op het gebied van onderwijs. En zowel de wethouder als de onderwijsbestuurder kregen applaus. Er is dus kennelijk niet veel mis met de koers van de VVD en het CDA in het kabinet.

Dus eerst veel moralisme en binding en uiteindelijk sprekers die het eens zijn met de standpunten van de VVD.

Het congres eindigde met de nodige veren die in prominente achterwerken werden gestoken. Bleker moest echter een veer ontberen, wat ik op zich ook opvallend vind, of heb ik deze veer wellicht gemist?

Je zou dan denken dat er nog steeds verdeeldheid heerst en dit congres die verdeeldheid niet oplost. Peetoom sprak van een nieuwe lente. In deze tijd moet je trouwens oppassen met dat woord ‘lente’ want het kan zomaar een lang durende herfst zijn met nog steeds vallende blaadjes.

Mijn conclusie is na dit congres: het is nog steeds vleesch noch visch dat CDA.

Reacties  

 

#1 Gerard 21-01-2026 23:12

Wat een kinderlijke poging tot het schrijven van een politiek stukje. Overdreven cynisch, foutieve quotes en lachwekkende analyses (VVD is ineens de maat der dingen?). Tijd voor een andere baan.

Quote

 

 

#2 Carla Wijnmaalen 21-01-2026 23:50

Het liberalisme is hier de maat der dingen. En ik geef toe dat mijn artikel niet van enig cynisme verschoond is. Maar de quotes zijn niet foutief. En uw reactie niet echt inhoudelijk.

Quote

 

Ververs overzicht reacties
RSS feed voor reacties op dit bericht

Reageer

JComments