Liberale Media - Nieuws, analyse e...

In een zaterdag verschenen interview in het Parool meldde Hero Brinkman dat er in het provinciehuis van Noord-Holland een verbod op dragen van hoofddoeken komt als het aan de PVV ligt. Niet alleen bij werknemers, ook bij bezoekers.

Er is misschien geen grotere symboolpolitiek dan de kwestie over de hoofddoek.

Tegenstanders van het kleding-accessoire onderbouwen hun stelling vaak door te stellen dat de hoofddoek een uiting is van de onderdrukking van de vrouw en daarom zo snel mogelijk verboden moet worden. In plaatsen als Staphorst en verder op de Bible-belt rust er nog wel eens een taboe op het dragen van broeken door vrouwen. Over dat soort religieuze onderdrukking hoor je niemand, terwijl het in de politiek een kwestie zou moeten zijn van gelijke monniken, gelijke kappen.

'Voor ons staat het hoofddoekje symbool voor de onderdrukking van de vrouw,'' zegt hij zaterdag in een interview met Het Parool. ''Symbolen zijn belangrijk.''

De vraag of een wettelijk verbod op het dragen van een hoofddoek ook maar iets zal veranderen aan de onderdrukte positie van die vrouwen is discutabel. Zullen de onderdrukkers van de gehoofddoekte vrouw bij een wettelijk verbod hun benadering jegens die vrouw veranderen? Ik vrees van niet.

Daarnaast is een hoofddoekverbod fnuikend voor de keuzevrijheid van de burger. Wie met een hoofddoek wil lopen moet lekker met een hoofddoek kunnen lopen. Lang niet elke hoofddoek wordt onder dwang gedragen en dan nog; ook onder dwang zijn mensen in staat zelf te kiezen. Wouter Bos geeft daar een goed voorbeeld van, zo toonde Wikileaks deze week aan.

Het voorstel is een extreem punt, wat in de basis tegemoet komt aan een maatschappelijk onbehagen ten aanzien van immigratie en integratie, maar in uitvergrote vorm enkel ten doel heeft te profileren. Brinkman verwacht vast zelf ook niet dat er bij de ingang van het provinciehuis functionarissen van de Fashion Police neergezet worden.

Om bezoekers van overheidsinstellingen te verbieden een hoofddoek te dragen is een aantasting van hun persoonlijke vrijheid. Overheidsinstellingen bevinden zich in de publieke ruimte, de diensten die het provinciehuis biedt worden niet elders ook aangeboden. Burgers hebben geen alternatief. De overheid moet zich open opstellen tegenover elke burger ongeacht religie, afkomst, seksuele voorkeur of geslacht.

Symboolpolitiek werkt daarnaast niet in de praktijk. Wat wil Brinkman doen met mannen die een bandana dragen, ook gewoon een hoofddoek maar niet het symbool van onderdrukking van de vrouw. Als alleen vrouwen in aanmerkingen komen voor deze regeling, mogen kankerpatiëntes die als gevolg van chemo-therapie een hoofddoek dragen dan alleen met een doktersverklaring het provinciehuis in?

Brinkman weet wel beter natuurlijk, maar in verkiezingstijd is er nu eenmaal behoefte aan duidelijke, opvallende standpunten en de meer extreme lenen zich daar prima voor. Dat het uiteindelijk allemaal weinig hout snijdt is onbelangrijk.