Liberale Media - Nieuws, analyse e...

Is de ChristenUnie haar profiel kwijt? Tijdens de afgelopen verkiezingen verloor de partij één zetel en ging van zes naar vijf leden in de tweede kamer. Naar aanleiding van dat verlies verscheen er, zoals dat vaker gaat bij tegenvallende verkiezingsresultaten, een evaluatierapport met kritische observaties.

In het rapport komen drie zaken naar voren: een gebrek aan binding en herkenning tussen de partij en potentiële kiezers, gebrek aan invulling van het ‘christelijk-sociale’ profiel en problemen met de campagne zelf.

Het was goed geweest als er in 2006 een vergelijkbaar rapport was opgesteld naar aanleiding van de verdubbeling van het zetelaantal van drie naar zes. Dat was een opmerkelijke sprong voor een partij die het net als de SGP toch vooral van een traditionele achterban moet hebben die niet snel groeit. Integendeel.

In het rapport staat volgens mij een sterke observatie die niet alleen in 2006 voor de verdubbeling gezorgd kan hebben, maar ook voor het verlies van vorig jaar: “In de verkiezingscampagne ging het vooral over integratie en islam en over de economische crisis. De ChristenUnie deed in het debat daarover nauwelijks mee. “

Veel burgers maken zich zorgen over de integratie en islamisering en hebben zorgen over de teloorgang van de christelijke cultuur die daarmee gepaard zou gaan. Van een christelijke partij verwacht je daarop een sterk antwoord. Vooral voor kiezers die zich niet thuisvoelen bij taal en stijl van een uitgesproken anti-islam partij als de PVV kan de ChristenUnie een goed alternatief zijn. Het is dan ook jammer dat de partij in een periode dat dit onderwerp speelt zo onzichtbaar blijft op dit punt.

Waar andere partijen al snel een bedenkelijk stempel opgedrukt krijgen wanneer zij zich islam-kritisch uitlaten, is dat anders voor de ChristenUnie, van wie je dat min of meer verwacht. Niet alleen in de verkiezingscampagne, maar de hele regeerperiode na 2006 is de partij op dat vlak niet duidelijk zichtbaar geweest.

André Rouvoet werd afgelopen weekend voor het programma “Door de wereld” kort geïnterviewd door Andries Knevel over het rapport. Knevel vroeg of de ChristenUnie als getuigenispartij niet teveel christelijk-sociaal is geworden. Rouvoet haalde ter verdediging psalm 72 aan; “Opkomen voor de kwestbaren, dat is de ChristenUnie.” Dat uitgangspunt leverde de ChristenUnie een uitnodiging op voor de bijeenkomst “Een ander Nederland”, waarvan we nooit zullen weten of men daarop was ingegaan; de bijeenkomst viel op zondag.

Hoewel de naastenliefde natuurlijk een duidelijk christelijk punt is, is het niet uniek voor de partij. Elke partij zal beweren dat zij omkijkt naar de minder bedeelden, maar de meeste linkse partijen hebben daar een sterk profiel en de vraag is dan ook of de verkiezingswinst van 2006 aan dat onderwerp te danken was.

Kiezers hadden in 2006 misschien verwacht van de ChristenUnie een duidelijk standpunt ten aanzien van de islam te horen en toen dat uitbleef, zich vorig jaar ten dele weer afgekeerd. Naast de zekere drie of vier zetels die de achterban tot 2006 leverde zal de ChristenUnie de zwevende kiezer dan toch vooral op haar christelijke profiel moeten binden, want voor een sociaal-links geluid zijn er meer dan voldoende alternatieven.

foto: Marie Cécile Thijs

toevoeging: Jonathan van der Geer laat via Twitter weten dat de zondagsrust niet de enige reden was voor de afwezigheid van de ChristenUnie bij de bijeenkomst "Een ander Nederland" en verwijst daarvoor naar een artikel op de NRC site waarin ook de onvrede van de achterban met de linkse profilering van de partij ter sprake komt.