Evenals zijn voorganger vijf jaar geleden maakte Hollande een vliegende start. Zo draaide hij een verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd terug voor mensen die op jonge leeftijd zijn begonnen, verhoogde niet de BTW en verhoogde wel het minimum loon. Allemaal maatregelen die stroken met zijn ideologie. Dit geldt niet alleen voor de uitgavenkant, maar ook voor de inkomsten. De aangekondigde belastingverhoging van 48% naar 75% voor mensen die meer verdienen dan € 1 miljoen per jaar maakt indruk. Weliswaar is de bedoeling van de regering dat het slechts om een tijdelijke maatregel gaat, totdat in 2017 de begroting in evenwicht is. Dit is precies dezelfde argumentatie die onze toenmalige minister van Financiën, Wim Kok, gebruikte bij de introductie van het kwartje van Kok. Er is niets zo blijvend als een tijdelijke belastingmaatregel.

De meerderheid van de Fransen vindt dat Hollande zich aan zijn verkiezingsbeloftes lijkt te houden. Wrang is dat eveneens een meerderheid er hardop aan twijfelt of hij wel in staat is de economische problemen het hoofd te bieden. Het verhogen van de belastingen voor de rijken is erg populair bij zijn achterban, maar iedereen begrijpt wel dat dergelijke maatregelen de begroting maar weinig zullen helpen. Hollande zal € 33 miljard moeten vinden om het tekort op de begroting te verkleinen. Dat bereikt hij niet door alleen maar de belasting te verhogen. Hij zal namelijk niet alleen in zijn eigen salaris en dat van zijn ministers moeten snijden, maar ook in de salarissen van ambtenaren, uitkeringen en de pensioenen. Hollande is aan de macht gekomen door te beloven iets te doen aan benodigde draconische economische maatregelen. Maar wat? De groei zou gestimuleerd worden. Maar hoe? De financiële markten zijn genadeloos en voor je het weet gaat de rente op de Franse staatsleningen ook oplopen.

Weinig Fransen zullen er wakker van liggen, maar Unilever heeft het inmiddels ook aan de stok met de Franse overheid. Unilever heeft namelijk de onrendabele theefabriek Éléphant gesloten. Het personeel heeft een andere baan aangeboden gekregen en viel onder het sociale plan van Unilever. Nu wil de Franse regering dat Unilever afstand doet van de merknaam Éléphant en dat de fabriek een doorstart gaat maken. Zoals ik al zei, een onrendabele fabriek.

Je kunt niet ontkennen dat deze Franse regering in haar wittebroodsweken een duidelijke punt heeft gemaakt van haar politieke overtuiging. Volgens mij geven de eerste signalen niet de manier weer om Frankrijk te moderniseren en concurrerender te maken. Om maar niet te spreken over het vertrouwen van buitenlandse investeerders. We wachten af en zien wat de komende 1720 dagen zullen brengen.

Michael Toorop is Managing Partner Persist Global Wealth Management BV