De Partij voor de Dieren staat de laatste tijd weer stevig op twee zetels in de peilingen nadat het een tijd lang virtueel aan drie zetels mocht ruiken. Niet geheel toevallig was de zetelwinst daar toen Marianne Thieme op zwangerschapsverlof was. De enige juiste conclusie die de Partij voor de Dieren moet trekken is dat Ouwenhand beter overkomt dan Thieme.

Het verschil tussen Esther Ouwehand en Marianne Thieme is overduidelijk. Daar waar Esther Ouwehand weet te overtuigen met een duidelijk verhaal met vleugen humor, is het bij Thieme altijd de voor haar vermaledijde bio-industrie. Ieder betoog wordt vermoeiend genoeg afgesloten met een gemompel dat die industrie evil is of zo. De boodschap is zo vaak herhaalt dat het ieder effect mist.

Ook het optreden van Thieme tijdens een van de Euro-debatten waarbij ze niet precies aangaf of ze een motie van wantrouwen wel of niet, of waarschijnlijk, of misschien ook niet, indiende tegen een minister, deed haar overkomen, of zij geen idee had waar ze mee bezig was.

Slechts twee zetels voor de Partij van de Dieren is het gevolg van haar optreden. Thieme regeert de partij als Jan Marijnissen in zijn hoogtijdagen bij de SP, dat is haar goed recht, maar onhandig als de partij in de toekomst meer invloed door zetels wil hebben.

Esther Ouwehand ligt vocaal een straatlengte voor op Thieme, Ouwehand won daarmee de sympathie van veel kiezers, genoeg in ieder geval om de PvdD naar een nieuw niveau van drie zetels te tillen. Esther Ouwenhand heeft dezelfde principes als Thieme, maar weet ze beter te verkopen richting electoraat. Daarnaast komt ze diplomatieker over dan Thieme die met haar optreden weinig politieke vrienden maakt.

Het is voor de PvdD te hopen dat Marianne Thieme haar ego opzij kan zetten en Esther Ouwehand als lijsttrekker naar voren durft te schuiven. Met Esther Ouwehand aan het roer kan de PvdD uitgroeien naar drie plus zetels. Met Thieme is drie het maximaal haalbare.