It’s the economy stupid!
Ook voor het NRC-artikel “Zakenman in het nauw” is een keuze gemaakt uit de overvloed van berichtgevingen over de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Het artikel laat zich teveel leiden door media, die ook in Amerika vaak ‘links’, ofwel pro-Democraten, georiënteerd zijn.

Mitt Romney heeft zich de afgelopen weken niet van de wijs laten brengen door de aanvallen op zijn persoon van het Obama kamp. Begin 1999 heeft hij ‘halsoverkop’ gehoor gegeven aan het dringende verzoek om de Olympische winterspelen van 2002 te leiden en van fraude en mismanagement te redden.

De spelen zijn door Romney’s inbreng en leiding (salaris $ 1 per jaar) succesvol verlopen. Daarbij liet hij als groot aandeelhouder en CEO het door hem opgerichte, zeer succesvolle, private equity bedrijf Bain over aan zijn management partners, om in 2002 een definitieve ontvlechting te regelen. Zoals eerder al door onafhankelijke instanties als Politfact.org is vastgesteld heeft Romney van 1999 tot 2002 geen bemoeienis gehad met het management van Bain Capital.

De aanvallen van het Obamateam op de activiteiten van het bedrijf in die drie jaren zijn een president onwaardig, onder de gordel en onwaar, maar vooral te kenschetsen als afleidingsmanoeuvres. Dit geldt ook voor de druk om van méér dan twee jaren zijn belastingaangiften publiek te maken. Hiermee tracht Obama en zijn team tevergeefs karaktermoord op Romney te plegen, om de aandacht af te leiden van de geringe economische successen van de president.


Obama’s afleidingsmanoeuvres werken averechts
Van de beleidsvoornemens van Obama zijn veel zaken niet verwezenlijkt, die m.b.t. de groei van de economie, het terugdringen van de staatsschuld en als belangrijkste punt verlagen van de ongekend hoge en aanhoudende werkloosheid (meer dan 8 procent). Veel van zijn kiezers in 2008 zijn teleurgesteld, deze zullen wel eens thuis kunnen blijven op de verkiezingsdag van 6 november!

Enkele dagen geleden maakte Barack Obama in een speech duidelijk hoe hij tegen Amerika aankijkt. Het gaat zijns inziens niet om succes van ondernemende individuen bij het nastreven van succes en geluk, nee, de overheid zorgt voor infrastructuur, onderwijs, internet (?), enz. en zorgt aldus voor groei en bloei van bedrijvigheid.

De economische liberaal Romney kan nu laten zien dat hij wél de Amerikaanse idealen nastreeft, terwijl Obama het door veel Amerikanen verfoeide model van de Europese welvaartstaat omarmt. Hier openbaart zich de kloof tussen economische visies op bedrijf en overheid, waarbij Romney - net als de meeste Amerikanen - de idealen van de Founding Fathers deelt.

Steeds meer Amerikanen zien dan ook in dat voor het herstel van economie en staatshuishouding van Obama geen heil te verwachten is. Het is daarom niet verbazingwekkend dat de laatste landelijke peilingen inmiddels een voorsprong laten zien voor de republikeinse presidentskandidaat Mitt Romney. Alle republikeinen delen met een groeiende schare onafhankelijken de hartstochtelijke wens om in november een andere president in het Witte Huis te krijgen. Na de benoeming tijdens de republikeinse conventie in augustus zullen naar verwachting allen vol voor Mitt Romney gaan.

Als econoom volg ik met belangstelling de ontwikkeling van de financieel-economische crisis; Amerika was ooit de locomotief van de wereldeconomie en dus ook voor Europa.