Move
-

Politiek

Laatste Headline

Het huis dat Europa heet, de Gratis Bier Partij en de rest

De Stayer van Het Torentje We begonnen de week, zoals we allemaal inmiddels weten, met een erg goed optreden van Rutte in Brussel. Z’n doorgeladen S&W bleef in het holster, de dreiging van de bobbel vlak onder z’n linkeroksel - een...

Lees Meer

Het gemak van een SP'er

Waarom aan de zijlijn staan zo gemakkelijk is

Iedere liberaal kent wel één persoon die aan de volgende beschrijving voldoet: Het hebben van een vooringenomen houding jegens mensen die ook maar neigen naar het liberale gedachtegoed,...

Lees Meer

De stem van het volk?

Als student Internationale Betrekkingen vind ik de vernieuwde interesse in de verhouding tussen Nederland en de Europese Unie erg interessant. De Britse premier Cameron heeft met zijn oproep voor een referendum veel losgemaakt in het Verenigd Koninkrijk...

Lees Meer

Rutte speelde slim spel

Inleiding
Naar aanleiding van mijn vorige artikel kreeg ik via de sociale media (reaguren onder een artikel is zo 2012) diverse berichten dat mijn stelling, dat Rutte...

Lees Meer

Nu de stofwolken zijn neergedaald...

Het was me een roerig jaartje wel, dat 2012. Het was smullen voor iedereen die in politiek geïnteresseerd is, met briljante en genante momentjes.

Eerst was er de wegloop / wegduik / wegkijk actie van Geert Wilders. Door-de-mand-valler numero...

Lees Meer

Beatrix haalt bakzeil en het gelijk van de SGP

Majesteit wil het niet en zal niet blij zijn, maar de kamer heeft gesproken en Majesteit zal moeten volgen. Nederland is weer een traditie armer. Na 200 jaar zal de eedaflegging voortaan openbaar zijn en voor het oog van de camera.

Wat daar het voordeel van is, is mij vooralsnog een raadsel, maar een Kamerkinderhand is gauw gevuld.

‘Zo waarlijk helpe mij God almachtig’, of ‘dat beloof ik’ zal meerdere malen in de Nederlandse huiskamer klinken, gevolgd door de bordesfoto met een stuurs kijkende Majesteit.

Ik kan mij Beatrix wel voorstellen, Nederland gaat vaker naar de stembus, dan naar de bakker. In plaats van iedere vier jaar een beëdiging is het mode om iedere twee jaar nieuwe ministers en staatssecretarissen te bewonderen.

In de Volkskrant pleit Kees van der Staaij voor een cultuuromslag:

“De regel is dat er na elke crisis verkiezingen komen. Dat zou ik graag omdraaien. De kiezer kiest een Kamer voor vier jaar en er moeten dus wel heel goede redenen zijn om eerder de lier aan de wilgen te hangen.”

Een terechte conclusie. Het electoraat kiest de Kamer, niet het Kabinet.

De constante gang naar de stembus, maakt mensen ook politiek-moe. Italiaanse toestanden werden dat in de vorige eeuw genoemd. Het is ook een teken des tijds. Bij tegenwind opgeven, niet doorzetten en je verantwoordelijkheid nemen.

Neem de PvdA met het JSF-standpunt, dat is ronduit beschamend, of de val van Balkenende IV. Het excuus was Afghanistan, maar de werkelijke reden was de interne machtsstrijd binnen de PvdA. Het altijd zo heilige partijbelang.

De Nederlandse kiezer kan ook wel eens kritisch naar zichzelf kijken. Wanneer er beslissingen worden genomen die het electoraat niet aanstaan, wordt er meteen richting een andere partij gezweefd.

Het is onvoorstelbaar dat een groot deel van de Nederlanders nog niet weet op wie zij gaan stemmen. Onvoorstelbaar inderdaad. Hoe kan je dat nou niet weten? Je leest de kranten, internet staat vol met artikelen die een goed overzicht geven wat er speelt en de televisie speelt nog steeds een dominante rol in besluitvorming. De hoeveelheid informatie is nog nooit zo groot geweest als vandaag de dag, en dan nog niet weten wat je gaat stemmen? Een nieuwe vorm van kiesdrempel.

Een keer in de vier jaar kijken naar een live-beëdiging is meer dan voldoende. Aanpakken en doorpakken. Niet bakkeleien en breken.

Foto: Flickr

Tweet