Is het beleven van jouw waarheid de leugen voor een ander? Is het gevoel van jouw werkelijkheid de onwerkelijkheid van anderen? Welkom in de allesomvattende politieke realiteit.

Wanneer je mensen hoort discussiëren over politiek, zal de volgende frase al snel worden gebezigd: "Dat is helemaal niet waar, want.....". De ontvanger van de boodschap decodeert het bericht van de zender en de waarheid van de zender wordt vervolgens de leugen van de ontvanger.

Beide partijen zullen echter naar hun gevoel de waarheid spreken.

Neem het voorbeeld van Mark Rutte die de belangen in Brussel verdedigt. De oppositiepartijen beschuldigen Rutte ervan geen leiderschap te tonen en niet de waarheid te spreken wanneer de premier zegt er alles aan gedaan te hebben. Een klassiek voorbeeld van waarheid en waarheid.

De politieke partijen die niet bij het beraad waren kunnen zich geen compleet beeld vormen van wat er precies is besproken, hoe de sfeer was en hoe de onderhandelingspositie ervoor stond. Deze partijen vormen zich vervolgens een beeld van de waarheid gebaseerd op: horen zeggen.

De premier is degene die er daadwerkelijk bij is geweest en naar de andere politieke partijen moet vertalen hoe een en ander is verlopen.

Dat resulteert vervolgens in twee politieke waarheden. Op basis van die politieke waarheden doen de verschillende partijleiders politieke uitspraken die worden opgepikt door de aanhangers van de diverse politieke partijen.

Een waarheid kan dus verworden tot 10 verschillende waarheden, afhankelijk welke politiek partij je stemt.

Wanneer een politicus een andere politicus oproept "de waarheid" te spreken en "eerlijk" te zijn naar de Nederlandse bevolking toe, dan spreekt die politicus dus over zijn idee van waarheid en werkelijkheid. Deze waarheden en werkelijkheden worden ook vertaald in discussies tussen aanhangers van politieke partijen waarbij de eigen waarheid en werkelijkheid gebeiteld is in steen. Het luisteren naar de andere waarheid en werkelijkheid komt bijna niet meer voor. De stelling is gepolariseerd in plaats van gepolderiseerd.

Politici verstaan de kunst om te polderiseren (het vermogen en de bereidheid tot het sluiten van compromissen). De aanhang van politieke partijen blijft echter vaak hangen in de fase van de polarisatie. Mensen zeggen vaak dat men niets kan leren van politici. Als er echter iets is wat men kan leren van politici is het vermogen het politieke spel van werkelijkheid en van waarheid onder te verdelen in polariseren en polderiseren.

Waarheid en werkelijk zijn in de politiek onderhandelbaar en geen hard gegeven.

Foto: Geheugen van Nederland