Nederland en doorzettingsvermogen, na de VOC-periode is het nooit meer wat geworden. De SP en de PVV mistten de veel geroemde VOC-mentaliteit wanneer het ging om voor, de door hun vertegenwoordigde Nederlanders op te staan.

Met veel tamtam werd het zestien uur durende debat aangekondigd. Het doel van de oefening, het vertragen van de eigen bijdrage tot 350 euro werd een regelrecht debacle voor de SP en de PVV. Van de 16 uur werd minder dan acht uur gebruikt. Zorg om de zorg is leuk, maar een rammelende maag wil ook wat.

Al die mensen die een brief naar de SP en de PVV hebben gestuurd zijn door die twee partijen met een publicitair kluitje het politieke riet ingestuurd. Een slechte beurt voor de twee populistische partijen.

Zover gaat de solidariteit dus van de SP en de PVV voor mensen die zij zeggen te vertegenwoordigen. Het is gênant en het is een schande, de mensen die hun hoop hadden gevestigd op de beide populistische partijen zijn weer een illusie armer en een klap in het gezicht rijker. Excuses en wijzen naar anderen is al begonnen, dat getuigt een tweet van Fleur Agema:

Vreemd dat Agema het woord "sommigen" koppelt aan "100.000", een significant verschil mij dunkt. Hoe zit het met die 1000.000 mensen die zich nu in de steek gelaten voelen door de PVV en de SP met hun belofte hun probleem voor het voetlicht te brengen?

Stel dat beide partijen hun loze belofte hadden waargemaakt dan was er parlementaire geschiedenis geschreven en was de zorg, met de monsterspreektijd, voor altijd in het geheugen gegrift.

Geen landsbelang, geen partijbelang, maar alleen eigenbelang, zo kan je de halfbakken poging te "filibusteren" van de SP en de PVV omschrijven. Beide partijen hebben gegokt, maar keihard het vertrouwen van de zorgende zorg verloren. Voor de betrokkenen een trieste conclusie.