Liberale Media - Nieuws, analyse e...

En ja hoor, weer overleefde burgemeester Aleid Wolfsen een motie van wantrouwen.

Na een marathon raadsvergadering die tot 03:30 uur in de nacht duurde, bleek toch weer dat de coalitiepartijen in de stad hun burgemeester bleven steunen.

Dit keer was het onderwerp de familie Nicolich. Verwijten waren het gebrek aan communicatie en regie.

Dit was dus niet de eerste keer dat Aleid Wolfsen onder vuur lag. Ergens is het begrijpelijk dat je als coalitiepartij niet zomaar een motie van wantrouwen tegen je burgemeester steunt. Dan moet er wel het een en ander aan de hand zijn. Nou, dat is er dan ook. Vind ik. En toch zit meneer Wolfsen er nog steeds.

Mag dat zomaar? Ja, dat mag. Volgens het democratisch stelsel en de regels mag Aleid Wolfsen gewoon aanblijven. Dus moeten we ons daar dan maar bij neerleggen? Nou, ik waag er maar eens een artikel aan.

Politiek, waarvoor en waarom eigenlijk? Ons democratisch stelsel zit zo in elkaar dat we vinden dat we met zijn allen de baas zijn, maar dat we niet met zijn allen kunnen beslissen. Vandaar dat wij onze volksvertegenwoordigers kiezen. Vertegenwoordigers van een bepaalde partij waarvan wij vinden dat zij onze belangen goed genoeg verdedigen. Daar horen dan weer bestuurders bij die de door de volksvertegenwoordigers gestelde kaders, moeten uitvoeren.

Het is aan de volksvertegenwoordigers om te controleren of die kaders goed worden uitgevoerd en waar nodig stellen zij zaken aan de kaak, het agenderen van belanghebbende onderwerpen. En voor wie eigenlijk? En voor wat? Nou, voor het volk dus, het land. Volksvertegenwoordigers en bestuurders zitten er om het goed te laten gaan met het land en met de mensen.

En dan ‘de waan van de dag’. Het verwijt is dat politieke partijen en bestuurders te vaak en te veel meewaaien met en reageren op de sentimenten van de dag. Dat verwijt zou terecht kunnen zijn. Anderzijds is het ook zo dat er al jaren geklaagd wordt dat de kloof tussen het volk en de politiek zo groot is. Dat de politiek niet meevoelt en weet van de gevoelens die in de maatschappij leven.

Uiteraard is het belangrijk de balans te vinden tussen wel of niet reageren en acteren op gevoelens vanuit de samenleving. Het volk zal moeten accepteren dat de door hun gekozen volksvertegenwoordigers besluiten nemen in een coalitieland. Een coalitieakkoord komt tot stand door het geven en nemen van standpunten tussen verschillende partijen. En dat niet altijd alle door een partij gewenste programmapunten uitgevoerd kunnen worden, is daarvan een logische consequentie.
Volksvertegenwoordigers zullen moeten accepteren dat ze niet volksvertegenwoordigers zijn geworden voor hun eigenbelang of voor hun eigen ego. En daar zullen ze ook naar moeten handelen. Het is een eervolle baan die veel netwerk oplevert. Een baan waarbij je mag beslissen over belanghebbende zaken. Dat doet vast wat met je, als mens. Maar toch zal je je elke keer weer moeten realiseren dat je er voor de mens en de maatschappij zit.

En daar gaat het nog wel eens mis. En zeker in Utrecht. Ja, ik vind dat Aleid Wolfsen moet opstappen.

Er is een reeks aan gebeurtenissen die hem in mijn ogen diskwalificeert als bestuurder. Een paar voorbeelden:

Hij liet de oplage van een huis-aan-huis krant vernietigen vanwege een hem onwelgevallig artikel over zijn huurdeclaraties;

Het falende optreden rondom het weggepeste homostel;

Het censureren van een scriptie over jeugdloketgelden;

Fraude met subsidies voor activiteiten voor hangjongeren;

Afschuiven van verantwoordelijkheden en gebrek aan nemen regie ten aanzien van jeugdbendes in onder andere Terweijde;

En dus onlangs de situatie met betrekking tot de familie Nicolich.

Dat er bij dit laatste voorbeeld ook een wethouder verantwoordelijk was (wonen) betekent niet dat Aleid Wolfsen geen schuld had. Een burgemeester is tenslotte portefeuillehouder voor openbare orde en veiligheid.

Een keer is de grens bereikt. Ook al zit Aleid Wolfsen volgens de wet rechtmatig op zijn burgemeestersstoel, hier vergeet de man waarvoor hij er zit. Voor het volk en de maatschappij.

Nee, natuurlijk kan het niet zijn dat bij het minste of geringste een bestuurder of volksvertegenwoordiger maar moet aftreden. Maar als je zó onder vuur ligt, zó veel kritiek krijgt, dan moet je je toch eens gaan afvragen of het wel goed is voor de maatschappij om te blijven zitten. De klacht over de kloof tussen politiek en de burger neemt door de beslissing te nemen te blijven zitten, alleen maar héél erg toe. Wie begrijpt dit handelen en gedrag nog? Wie denkt nou nog serieus dat deze burgemeester kan blijven zitten en goed werk kan leveren?

Deze burgemeester heeft zoveel steken laten vallen dat het genoeg is. Waarom? Dit handelen schaadt het aanzien van de politiek in zijn algemeenheid enorm. Het schaadt het aanzien van alle politieke ambtsdragers en mensen in het openbaar bestuur. Dát is het probleem!

Ik voel plaatsvervangende schaamte dat een deel van de volksvertegenwoordigers in Utrecht vinden, dat Aleid Wolfsen zo maar weer door mag gaan. Los van welke politieke overtuiging dan ook, als je zo onder vuur ligt, dan moet je er voor kiezen om het belang van het land, de stad, de gemeente en zijn inwoners, het aanzien van de politiek en zijn ambtsdragers vóór te laten gaan.
In datzelfde belang, te beslissen om te stoppen. Ervoor te kiezen om een ander het werk te gaan laten doen. Om een deel van het geschonden vertrouwen van het volk in de politiek en het openbaar bestuur te herstellen. Door niet voor je eigen baan te kiezen, maar voor het functioneren van de politiek in de maatschappij. Door niet te kiezen voor het récht dat je mag blijven zitten, maar voor de plicht tot verantwoordelijkheid.

Dát zouden ze in Utrecht moeten doen.

Mijntje Pluimers-Foeken is Raadslid voor de VVD in de Gemeente Barneveld.