Liberale Media - Nieuws, analyse e...

Nu de rituele slacht bijna verboden is, staat nu een verbod op de besnijdenis van jongetjes op de agenda. Afgelopen week werd de discussie in de kranten gevoerd en het is aannemelijk dat, in deze tijd van overheersende anti-islamsentimenten, binnenkort de eerste moties zullen worden ingediend.

Voorstanders van een besnijdenisverbod schermen met termen als 'individuele vrijheid' en 'aantasting van de integriteit van het lichaam van wilsonbekwamen'.

Laat ik beginnen de voorstanders van dit onzalige voorstel op één punt gelijk te geven: ja, er is sprake van een beslissing die ouders voor hun minderjarige kind nemen. Een beslissing die gevolgen heeft voor het verdere leven, hoewel al in de Talmoedische tijd bekend was dat besnijdenis te 'herstellen' is.

Maar, laten we één ding niet vergeten, ouders maken dagelijks beslissingen voor hun minderjarige kinderen. Het spreken met een bepaald accent, het wonen in een bepaald land (of daar blijven wonen) en de voorkeur voor een bepaalde muziek of een bepaald voedsel, het zijn allemaal zaken die een kind 'vormen' voor de rest van zijn leven.

Ouders hebben het recht hun kinderen naar hun eigen godsdienst of levensovertuiging op te voeden, tenzij dit een onaanvaardbare en objectiveerbare aantasting van het welzijn van het kind met zich meebrengt. Zo is dat ook vastgelegd in diverse internationale verdragen.

Hiervan kan bijvoorbeeld sprake zijn als leden van het Wachttorengenootschap een kind een levensreddende bloedtransfusie weigeren. Ouders kunnen dan tijdelijk ontheven worden van de ouderlijke macht en dat is terecht. Hetzelfde geldt voor besnijdenis bij meisjes, die onherroepelijke en objectiveerbare schade teweeg brengt voor het verdere (seksuele) leven.

Bij jongensbesnijdenis is hier pertinent geen sprake van. Hoewel medisch en hygiënisch gezien niet noodzakelijk, is er geen sprake van gevaar voor de gezondheid en geen sprake van aantasting van het plezier in seks.

Integendeel, zou ik bijna willen zeggen, want door besnijdenis wordt het orgasme van de man uitgesteld wat voortijdige ejaculatie verhindert. Dit wordt door zowel mannen als vrouwen als een voordeel gezien. Vrijwel iedereen die het verschil kent, omdat de besnijdenis op latere leeftijd (wegens medische, esthetische of religieuze redenen) heeft plaatsgevonden, zal dit bevestigen.

Een medepublicist op LiberaleMedia betoogde recent dat hij een verbod op besnijdenis bepleitte omwille van mensen die op latere leeftijd betreuren besneden te zijn door of wegens hun ouders. Hoewel dit slechts zeer sporadisch voorkomt, was het voor hem aanleiding omwille van die verwaarloosbare groep ouders het recht te ontzeggen kinderen in hun godsdienst op te voeden.

Dit doet mij sterk denken aan het paternalistische idee van 'wij beslissen wel even voor jullie' en gaat bovendien voorbij aan het feit dat er veel meer joodse mannen op latere leeftijd betreuren niet besneden te zijn geweest door hun ouders (ondergetekende is een van hen) dan andersom joodse mannen die betreuren besneden te zijn.

Vergeet immers niet dat besnijdenis in de joodse traditie cruciaal is. Het is een verbond dat wordt aangehouden door vrijwel alle joden, van seculier tot religieus, van liberaal tot orthodox, van tosti ham-kaas tot glatt kosjer.

Veelzeggend voor het belang van de besnijdenis is dat zij zelfs in de Tweede Wereldoorlog, ja, zelfs in concentratiekampen, met gevaar voor eigen leven werd uitgevoerd. Zo belangrijk is het.

Niet alleen individuen maar ook groepen hebben aanspraak op grondrechten. Als blijkt dat er een overweldigende meerderheid van een groep een zekere handeling niet als inbreuk maar als een vereiste beschouwt, is dat een factor om rekening mee te houden.

Gecombineerd met het feit dat er bij besnijdenis geen sprake is van objectiveerbare schade aan de gezondheid als bedoeld in art. 9 lid 2 EVRM, is het een doorslaggevende factor.