Liberale Media - Nieuws, analyse e...

Soms is er een duidelijk punt aan te wijzen waar het fout ging in de geschiedenis. Voor wat betreft de vrijheid van meningsuiting was het verbieden van de Arondéuslezing van Thomas von der Dunk door een politieke werkgroep van de provincie Noord-Holland zo’n moment.

Het is een zelfde schoffering van een grondrecht als de pogingen om in 2008 het pamflet Fitna vòòr publicatie te verbieden. (om maar even een pikant voorbeeld te noemen).

Toch was de hectiek rond het pamflet van Wilders een ondergeschikt historisch moment. Er is één belangrijk verschil tussen deze actie om Von der Dunk de mond te snoeren en de pogingen om Fitna te verbieden: Fitna is, ondanks aandringen door mensen die de inhoud onwelgevallig was, gewoon gepubliceerd; de lezing van Von der Dunk werd geblokkeerd door volksvertegenwoordigers. Dat is niet best, landgenoten! U koos per ongeluk uw eigen onderdrukkers.

Brinkman, Von der Dunk en Voltaire

Ik heb een mening over de lezing van Von der Dunk, net zoals ik een mening heb over het pamflet van Wilders. Die doen hier niet ter zake. We halen het, aan Voltaire toegekende, citaat er nog maar even bij: 'Ik ben het niet eens met wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen tot mijn dood verdedigen'.

Opvallend in dit discours was de reactie van Statenlid Hero Brinkman. Hij is een waardig volger van de blonde roerganger, die er óók een handje van heeft moord en brand te schreeuwen als er onaardige dingen worden tegengeworpen: Zìjn mening over de relatie tussen religie, hoofddoekjes en onderdrukking is legitiem; de vergelijking van zijn club met een onwelgevallige politieke partij is "PVV-bashing". Het zegt meer over Brinkman dan over zijn standpunten.

De vrijheid op het offerblok

De meeste veranderingen binnen een samenleving spelen zich af langs wegen der geleidelijkheid. De privacy van Nederlanders werd niet op één revolutionair moment te grabbel gegooid, maar via een traag proces. Stapje voor stapje worden gegevens opgeslagen, bestanden gekoppeld en ontstaan uitwisselingen die u als de gewoonste zaak van de wereld ervaart. Nu we bijna al onze privacy bereidwillig hebben afgestaan, lijkt de vrijheid van meningsuiting ons volgende offerlam.

Wel een mening; geen discussie

Ons democratisch systeem biedt ruimte om ver te gaan in het geven van meningen en het aanwakkeren van discussie. Dat de Lijst Wilders zich specialiseert in het geven van meningen en ontwijken van discussies is een keuze die Geert ooit heeft gemaakt en die hem electoraal geen windeieren heeft gelegd.

Het is niet chique, maar er is binnen onze democratische context plaats voor niet-chique mensen. Wanneer de volgende fase in de ontwikkeling van zijn achterban, wanneer zij bestuursverantwoordelijkheid dragen, inhoudt dat het geluid van andersdenkenden uit het publieke debat wordt geweerd, dan overschrijden we een grens. Een grens die de werkgroep in Noord-Holland niet trok. Ik trek hem wel.