Liberale Media - Nieuws, analyse e...

Aan ontwikkelingssamenwerking geeft de staat 4,4 miljard uit en naar cultuur gaat momenteel 2,6 miljard. Ontwikkelingssamenwerking kost per burger € 264 per jaar, dit is per maand € 22. Cultuur kost per burger € 156 per jaar, dit is per maand € 13. Samen kosten deze uitgaven de burger dus € 35 per maand. Hierbij zijn wel alle inwoners meegerekend. Een gezin bestaande uit vier personen is dus vier keer € 35 kwijt aan deze overheidsuitgaven.

Natuurlijk kun je het zo niet berekenen aangezien dit soort uitgaven gedaan worden via de belastingen en in ons belastingstelsel betaalt niet iedereen evenveel belasting. Dus zal de een meer betalen en de ander minder. Maar het geeft wel een idee hoeveel dit soort uitgaven de burger kosten indien deze uitgaven gelijk verdeeld zouden worden over de bevolking.

Wilt u precies weten wat u uitgeeft met uw salaris per dag aan ontwikkelingssamenwerking, cultuur en andere staatsuitgaven dan kan dat hier berekend worden.

Wat de burger het meest kost zijn de uitgaven voor de zorg. Maar daar wil de burger niet op bezuinigen. Zorg is hard nodig en bezuinigingen mogen voor een groot deel van de bevolking, niet ten koste gaan van de zorgbehoevende of de kwaliteit. Daar is iedereen het wel over eens. Wel ziet men mogelijkheden tot kostenbesparing maar dat moet dan gerealiseerd worden door bijvoorbeeld efficiëntere zorg en minder winst op medicijnen en minder managementlagen.

Dat burgers vooral aangeven te willen bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking en cultuur geeft in ieder geval wel aan dat het draagvlak voor dit soort uitgaven onder de bevolking verminderd. Goede zorg heeft duidelijk prioriteit boven cultuur en ontwikkelingssamenwerking. En dat is natuurlijk niet vreemd, aangezien iedere burger te maken kan krijgen met zorg en de meeste mensen ook vinden dat er in een beschaafd land goed gezorgd moet worden voor ouderen en ieder ander die zorg nodig heeft.

Ontwikkelingshulp wordt gezien als een soort geven aan een goed doel, en er gaat steeds meer het idee leven dat geven aan goede doelen een privézaak zou moeten zijn en geen overheidstaak. Een standpunt dat ook de VVD voorstaat.

Cultuur wordt gezien als iets waar je zelf voor moet kunnen kiezen. Dit zou in stand gehouden moeten worden door hen die cultuur belangrijk vinden en er geld voor over hebben. Dus ook cultuur zien veel mensen als een privézaak en geen overheidszaak.

De overheid zou zich dit moeten realiseren, zeker wanneer juist de zorg steeds meer een zaak wordt voor de zorgbehoevende zelf. Juist daar willen mensen dat het wel een taak is voor de overheid om goede zorg te garanderen.

Hier ligt dus een duidelijke taak voor de overheid. Bezuinigen op zaken die de burger veel minder belangrijk vindt en waar de burger zelf kan beslissen er geld aan uit te geven, naast het in stand houden van goede kwalitatieve zorg door niet te bezuinigen op het zorgaanbod maar door het beschikbare geld efficiënter in te zetten door bureaucratie, fraude, te hoge winsten, oneigenlijk gebruik en teveel managementlagen aan te pakken.

Pas wanneer dat gedaan is en het nog niet genoeg geld oplevert om de zorg voor de burger betaalbaar te houden, dan mag pas aan bezuinigen op daadwerkelijke zorg gedacht worden.