-
Lees meer...
Gisteravond was ik te gast op een bijeenkomst van het Noorse fondsenhuis Skagen. De meeting werd gehouden in het historische West-Indisch huis. Een van de sprekers was de Zwitserse Dr. Marc Faber, beter bekend als Dr. Doom. Al bij de start van de sessie bleek de locatie interessant omdat hier de eerste bubbel uit de geschiedenis is ontstaan, de tulpenmanie.
-
Lees meer...
Inleiding
Naar aanleiding van mijn vorige artikel kreeg ik via de sociale media (reaguren onder een artikel is zo 2012) diverse berichten dat mijn stelling, dat Rutte het zo goed had gedaan met de inkomensafhankelijke zorgpremie, niet klopte. Hij was hiermee toch akkoord gegaan? -
Lees meer...
Het was me een roerig jaartje wel, dat 2012. Het was smullen voor iedereen die in politiek geïnteresseerd is, met briljante en genante momentjes.
Eerst was er de wegloop / wegduik / wegkijk actie van Geert Wilders. Door-de-mand-valler numero uno. Grote bek, maar aanpakken? Durft niet als het moet. Nu neemt écht helemaal niemand hem meer serieus. Exit Wilders.
Eigen crisis eerst, dat is voor veel mensen hun credo wanneer het aankomt op de verdeling van geld. De eigen auto, vakantie en die nieuwe kledinglijn is belangrijker dan een stervend kind ergens in Afrika, of schoon water in een achtergebleven gebied in Azië. 'Die gasten moeten het zelf maar oplossen' tot 'het is een corrupt zooitje in die landen' zijn veelgehoorde kreten van de 'inlevende' medemens.
Tweeënvijftig procent van de Nederlanders vindt dat op ontwikkelingshulp bezuinigd mag worden. In 2010 was dat nog zevenenvijftig procent.
Stel dat je stopt met het verstrekken van hulp en de bedreigde medemens komt massaal naar het rijkere Europa, dan zijn de tegenstanders van ontwikkelingshulp dezelfde die hard schreeuwen over massa-immigratie en iets over het inpikken van banen, de laatste kreet is van alle tijden, niet bewezen, maar klinkt lekker en voordat je het weet verschijnt er weer een zwartboek dat de onderbuikgevoelens perfect weet te bespelen.
Ontwikkelingshulp is niet alleen humaan, het is tevens een noodzaak. Waar naar gekeken dient te worden is, hoe ontwikkelingshulp in te zetten, hoe het te vertalen naar daadwerkelijke hulp waar het nodig is en niet naar kantoren en organisaties van de ontwikkelingshulpindustrie die een groot deel van de hulp opstrijken voor eigen gebruik om zichzelf in stand te houden en zo te lobbyen voor meer geld.
Directe hulp dus, met als doel de ontvangers van de hulp zelfstandig te maken en niet, zoals nu het geval is, hulpbehoevend.
Er zijn kleinschalige projecten die de zelfredzaamheid propageren en uitvoeren. Voorbeelden zijn een Israëlisch watermanagement project en mijn persoonlijke favoriet: de bamboefiets.
Twee projecten die aantonen dat ontwikkelingshulp ontwikkelingssamenwerking wordt. Geen dure bestuurslagen, geen oeverloze vergaderingen, maar directe hulp die twee kanten opwerkt met als resultaat zelfstandigen die eerst hulpbehoevend waren. Win/win in mijn boek.
Dit artikel verscheen ook op www.columnisten.eu
Foto: bamboefietsproject
Reacties
Een tijdje geleden schreef iemand op dit blog dat we slavernij ontgroeid waren en ons daarboven hadden verheven/ontwikkeld, maar niets is minder waar.
Het was gewoon niet lucratief meer.
Een in het westen gehouden slaaf kost een westers bedrag aan onderdak, voeding en verzorging, en 95 uur werken per week zit er ook al niet in. Een slaafeigenaar zou op die manier binnen een week failliet zijn in onze tijd. Het onderhoud van slaven op westerse bodem is tegenwoordig onbetaalbaar. Als diezelfde slaven in hun eigen derde wereld land blijven wonen, waar zorg en welzijn niet per wet is geregeld, en voor voeding en onderdak niet hoeft te worden gezorgd, en ze slechts een paar centen per dag hoeft te worden betaald om hen proportioneel tot hun omgeving te laten verdienen en het dus als eerlijke arbeid te laten ervaren, representeert diezelfde slaaf Dikke Winst.
Als men dus echt de mensen in de derde wereld een menswaardig bestaan gunt, wordt het tijd om ook echt te groeien en te erkennen, en verantwoordelij kheid te nemen voor het feit dat we nooit met industriele uitbuiting zijn gestopt, en hun perpetuele armoede iets is by design tbv onze lage prijzen.
maar ja, dan is daar nog het probleem dat de aarde helemaal niet nog een sterk groeiende economie kan verdragen... (en die duurdere schoenen..)
ontwikkelingshu lp, ontwikkelingshu lpindustrie, baboefietsen of solar waterputten..
het is allemaal een farce tbv een voor de gek gehouden geweten.
RSS feed voor reacties op dit bericht