Liberale Media - Nieuws, analyse e...

In sommige grote steden was de wereld vorig jaar toch weer even te klein. De nieuwe wet kraken en leegstand verbood het namelijk om je nog langer andermans bezit toe te eigenen. Het kraakprobleem is een relatief klein probleem; in de zorg of bij de banken gebeuren ergere dingen. Kraken raakt echter direct aan het rechtsgevoel van veel Nederlanders.

Toen de wet werd aangenomen werden er dan ook blije kreten van opluchting geslaakt.

De daaropvolgende weigering van verschillende gemeentebesturen en wethouders om de nieuwe wet uit te voeren was opvallend, ook omdat het een noviteit was; tegenwoordig zijn we reeds gewend aan weigerende korpschefs van politie.

Ook in Amsterdam stuitte de wet op protest binnen de muren van de Stopera, de hoofdstad heeft immers een lange historie als het om kraken gaat. De voortvarendheid waarmee de pas geïnstalleerde burgemeester Eberhard van der Laan de wet begon uit te voeren leidde dan ook links en rechts tot verbazing.

Misschien heeft Van der Laan er nog de hand in gehad, maar ook de Amsterdamse wethouders die eerst tegen de wet pleitten zijn nu begonnen de wet uit te voeren middels een speciale verordening die de leegstand van kantoorpanden gaat aanpakken. Want hoewel velen denken dat de "anti-kraak wet" vooral bedoeld is om langharig, werkschuw tuig door ME'ers naar buiten te laten knuppelen, is de wet ook en vooral gericht op het probleem wat kraken tegen zou gaan; leegstand.

In Amsterdam is het plan dat de gemeente na een jaar leegstand, een gebruiker aandraagt voor een kantoorpand. Dat kunnen kunstenaars zijn, studenten of hotels; als er maar iemand gebruik gaat maken van die panden. Tegen betaling uiteraard.

Weigert de eigenaar van het pand, dan kan de gemeente een dwangsom opleggen. Vooral leegstand met speculatie als doel wordt daardoor onaantrekkelijk gemaakt. Op zich zou u dat een probleem kunnen vinden; eigenaren van kantoorpanden zouden immers de vrijheid moeten hebben te doen met hun bezit wat zij willen, toch loopt al die leegstand in sommige delen van het land op tot dertig procent, zoals dus ook in Amsterdam.

Naast de aanpak van kantoorpanden voert Amsterdam beleid in om leegstand van woningen te voorkomen, door panden die tijdelijk bewoond kunnen worden voordat ze gesloopt worden ook daadwerkelijk te laten bewonen.

De wet kraken en leegstand is geen rechtse hobby en het is geen wet die geweigerd kan worden door houders van de wet. Het is een mes dat aan twee kanten snijdt en zo het probleem van de leegstand oplost.

Een ander probleem dat de wet hopelijk oplost is dat het gemeentebesturen, ook van de gemeentes waarin men liever de wet niet uitvoert, dwingt om nu eens goed te gaan nadenken over bedrijventerreinen. De aanhoudende wedloop die elk dorp aan een afrit dwingt tot ontwikkeling van zo'n terrein, werkt de leegstand net zo hard in de hand. Daarover kon u vorige week een artikel lezen in HP/De Tijd. Gemeentes zijn vaak zelf de veroorzaker van de leegstand, gedreven door grootstedelijke waanideeën.

Laat hen een voorbeeld nemen aan de enige grote stad die ons land blijkbaar rijk is.