Liberale Media - Nieuws, analyse e...

Vandaag is de partijraad van de SP bij elkaar in Amersfoort om de verkiezingen te evalueren. Dit doen zij niet door een commissie in te stellen, maar via een open evaluatiegesprek door de partijraad zelf. Openbaar en transparant in bijzijn van vele journalisten. Het is een litanie van teleurstelling en wonden likken, omdat hooggespannen verwachtingen niet werden gehaald. Maar ook van erkennen waar de SP en dus Roemer de mist in is gegaan, volgens de partijraad dan.

De partijraad zegt geen antwoord te hebben gehad op de vele kritiek in de rechtse media en erkent dat zij daar beter mee moet leren omgaan. Ook geeft zij toe te regeergeil te zijn geweest en daardoor niet ‘onszelf’ waardoor zij zich niet als een linkse partij hebben gedragen.

Heeft de SP zich niet als linkse partij gedragen? Hoe rechts waren zij dan in de campagne? Is nu juist het feit dat zij continue vasthielden aan te links, en daardoor onuitvoerbaar beleid niet de reden dat ze niet mee konden doen?

Was de SP zichzelf niet? Waar waren zij dat dan niet? Marijnissen gaf aan dat Roemer juist heel erg zichzelf was, en hij dat vooral moet blijven. Kennelijk deelt de partijraad de mening van Marijnissen niet en vonden ze Roemer niet links genoeg.

Heeft de partijraad dan het idee dat indien Roemer zich nog linkser dan links had opgesteld tijdens de verkiezingen de SP wel had kunnen overwinnen? Heeft de partijraad dan het idee dat een nog linksere SP het makkelijker had gemaakt voor andere partijen om met hen een regering te vormen? Is dat geen vreemde gedachte, aangezien bij de SP, die volgens de partijraad niet links genoeg was, al geen partij te vinden was, die met hen in een regering wilde stappen.

Het blijven vragen met een voor de partijraad kennelijke conclusie dat de SP buiten spel bleef door een koers die niet links genoeg was. Evaluatie leidt dus niet tot inzicht in het waarom de SP buiten spel bleef.

Partijraad: We moeten ons nu profileren als enige linkse partij.

Ja, goed idee, dan weten andere partijen in ieder geval wat zij niet wilden en in de toekomst ook nooit zullen willen. Een al te linkse regering. Want dat dat onwenselijk is, heeft de verkiezingsuitslag toch wel laten zien. Al te links haalt in Nederland nooit een meerderheid. Dat zou de SP eens moeten evalueren als ze ooit een rol willen spelen in de regering van ons land.

Roemer zegt te weinig het SP-verhaal verteld te hebben en zegt daarvan geleerd te hebben, want het SP verhaal deugt volgens hem.

Dus steeds komen met de zorg als speerpunt is dus niet het SP-verhaal? Wat is dan wel het SP-verhaal? Opkomen voor de zwakkeren in de samenleving en de rijken dwingen meer bij te dragen om het lot van de zwakkeren te verlichten, is dus niet het SP-verhaal, want dat was het verhaal dat Roemer steeds opnieuw had. Dan word ik toch heel nieuwsgierig naar wat het SP-verhaal dan wel is.

De hoge peilingen werkten verlammend zegt Roemer, hij werd daardoor te voorzichtig.

Roemer rekende zich te vroeg rijk, dat is een feit. Maar hij was niet sterk genoeg om in de debatten overeind te blijven. Zeker niet naast dossiervreter Samsom die wel overeind bleef en geen partij was voor Roemer.

Het feit dat Samsom zo scoorde en Roemer zo achterbleef is eerder gerelateerd aan het veel beter beheersen van de debattechniek en veel inhoudelijke kennis dan aan de voorzichtigheid van Roemer. Roemer had geen antwoord en Samsom wel. Roemer kon alleen maar zijn mantra’s afdraaien terwijl Samsom met concrete inhoud kwam.

Misschien moet Roemer erkennen dat kiezers zitten te wachten op inhoud en niet op een steeds opnieuw gedraaide grijze plaat met een Robin Hood-sprookje, dat leuk is voor de oppositierol en voor de bühne, maar waar je het land niet mee kunt regeren.

Roemer zegt dat hij zich vreselijk vergist heeft in de PvdA. Dat zij de SP al liet vallen voor 12 september, voelde voor hem als een mes in de rug.

Samsom had misschien best met de SP willen regeren. Maar nadat CDA en D66 lieten weten dat zij niet samen met de SP in een regering wilden gaan zitten, en ook de VVD hier niets voor voelde, zag Samsom terecht in, dat dat een heilloze weg was.

Waar was trouwens het antwoord van Roemer op deze afwijzing van CDA en D66? Die liet hij achterwege, sterker nog die negeerde hij volledig. In plaats daarvan bleef hij naïef en tegen beter weten in steeds opnieuw oreren dat het de PvdA met de VVD niet zou gaan lukken en dat een kabinet met SP, PvdA, CDA en D66 het meest voor de hand lag. Hier had Roemer juist wel wat voorzichtiger mogen zijn. Want het was een feit dat zo’n combinatie juist totaal niet voor de hand lag omdat partijen die daarvoor nodig zijn hier totaal geen zin in hadden en dit ook gewoon duidelijk hadden gemeld.

De PvdA heeft dus helemaal geen mes in de rug van Roemer gestoken, maar heeft gekozen voor wat wel mogelijk is en dat is dus regeren zonder de SP. Het mes lag namelijk bij D66 en het CDA, die een linkse regering niet aan een meerderheid wilden helpen, of heeft Roemer dat gemist?

De SP heeft zich tijdens de verkiezingen vastgebeten in een scenario dat nooit werkelijkheid kon worden. Misschien zouden ze dat eens moeten evalueren.