Liberale Media - Nieuws, analyse e...

Mitt Romney heeft gisternacht een weinig overtuigende overwinning geboekt tijdens de Republikeinse voorverkiezingen op Super Tuesday. Romney won dan wel in zes van de tien staten waar voorverkiezingen waren, maar in vier van deze zes staten had hij nauwelijks enige tegenstand. In Ohio en Alaska boekte Romney een nipte overwinning op Santorum.

Romney won ook de voorverkiezingen in de noordoostelijke staten Massachusetts en Vermont zoals verwacht. Daarnaast won hij de nieuwe zuidelijke swing state Virginia, waar de libertarische outsider Ron Paul zijn enige tegenstander was, met slechts 60% van de stemmen. Het geringe enthousiasme onder Republikeinse kiezers voor Romney bleek niet alleen uit de hoge score voor de kansloze Ron Paul, maar ook uit de enorm lage opkomst. Santorum en Gingrich stonden hier niet op het stembiljet omdat deze kandidaten niet genoeg handtekeningen wisten te verzamelen voor de voorverkiezingen in The Commonwealth of Virginia.

Romney won ook in de westelijke mormonenstaat Idaho en Alaska. In de thuisstaat van Sarah Palin, won Romney met 32% van de stemmen. Santorum haalde daar 29% en Ron Paul 24%. Alaska is een staat met sterke libertarische trekjes. Voor Romney, die hier in 2008 ook won, is dit eigenlijk geen best resultaat. Voor de sociaal-conservatief Santorum daarentegen wel, gezien de dominantie van fiscaal-conservatieven in Alaska.
Romney won dus in twee linksige staten uit het noordoosten, één mormonenstaat in het westen en een zuidelijke staat waar hij geen tegenstander had. Dat is nauwelijks indrukwekkend te noemen. In de conservative heartland bakt Romney er niet veel van.

De hoofdprijs van Super Tuesday was Ohio. Romney won in the Buckeye State, waar hij de hele avond tegen een achterstand aankeek met een neuslengte verschil: 38% tegen 37% voor Santorum. Volgens televisiecommentatoren op CNN had de campagne van Romney vannacht een ‘bijna dood’-ervaring. Romney gaf in Ohio vijf keer zoveel geld uit dan Santorum en nog was de overwinning minimaal.

Een verlies in Ohio had de campagne van Romney voor de nominatie in grote problemen kunnen brengen. De Republikeinse strijd om Ohio is nog nooit zo spannend geweest sinds het ontstaan van het moderne voorverkiezingssysteem. Ohio is één van de allerbelangrijkste swing states in de presidentsverkiezing in november. De winnaar van Ohio wordt meestal ook de President.

Ongeveer 70% van het Republikeinse electoraat bestaat uit fiscaal-conservatieve kiezers, sociaal-conservatieven zijn ongeveer 50% van het electoraat in Ohio. De economie was vannacht het allerbelangrijkste thema voor Republikeinse kiezers. Verkiesbaarheid was een andere belangrijke overweging voor primarykiezers in Ohio.

Santorum versloeg Romney onder zeer conservatieve kiezers en onder evangelische christenen. Onder niet zo heel conservatieve kiezers en moderates/liberals won Romney. Dit is ook het beeld van de krachtsverhoudingen tussen Santorum en Romney in andere staten.
Zowel onder laag- als hoogopgeleide kiezers was het verschil tussen Santorum en Romney minimaal. Dat geldt ook voor de Tea Party stemmers. Onder deze kiezersgroep boekte Santorum een nipte winst. Onder evangelische christenen boekte Santorum een grotere winst. Katholieke kiezers gingen overwegend naar Romney.

Santorum, de sociaal-conservatieve kandidaat van religieus rechts die zich de laatste weken erg druk maakt om anticonceptie, won de voorverkiezingen in North Dakota, Tennessee en Oklahoma. Het electoraat in deze oude zuidelijke staten is uiterst conservatief, dat voor 70-75% bestaat uit evangelische christenen.

Newt Gingrich won alleen zijn thuisstaat Georgia. Zijn campagne is op sterven na dood, hoewel hij wel heeft gezinspeeld op het voortzetten van zijn campagne tot aan de voorverkiezing in California in juni. Daarmee houdt Gingrich de conservatieve oppositie tegen Romney, de favoriet voor de Republikeinse nominatie, verdeeld.

Door de overwinning van Santorum in 3 staten en de zwaar bevochten overwinning van Romney in Ohio en Alaska, is de overwinning van Romney op Super Tuesday verre van overtuigend. De nominatie heeft hij dan ook nog lang niet binnen. Er zijn nu pas voorverkiezingen in 23 staten geweest, waarbij pas 30% van het totaal aantal kiesmannen is verdeeld.

Romney leidt de race om de Republikeinse nominatie met 415 kiesmannen tegen 176 kiesmannen voor Santorum. Gingrich heeft er 105 en Ron Paul 47. Om verzekerd te zijn van de nominatie heb je er 1144 nodig. Romney komt nog ruim 700 kiesmannen te kort voor de nominatie.

Door de tegenvallende resultaten van Romney is de strijd om de nominatie nog niet beslist. Zijn concurrenten zullen de verkiezingsstrijd nog niet opgeven, zeker Santorum niet. Indien Gingrich de komende dagen zou besluiten om zijn verkiezingscampagne te staken, dan heeft Romney nog een zwaar gevecht met Santorum voor de boeg. Romney heeft de nominatie nog lang niet binnen.

De belangrijkste oorzaak hiervoor is dat de core van de Republikeinse achterban hem niet zien zitten. Dat zijn de zeer conservatieve kiezers, de evangelische christenen en de Tea Party. Deze kiezersgroepen zijn sinds september op zoek gegaan naar een rechts alternatief voor Romney, die toch teveel in het midden zit voor de Republikeinse achterban.

De hervorming van de gezondheidszorg in Massachusetts, die Romney heeft doorgevoerd als gouverneur, heeft model gestaan voor Obama’s controversiële hervorming van de zorg. Dat maakt hem bij de Republikeinse achterban niet heel populair. Men heeft heel veel alternatieven (Trump, Bachmann, Cain, Perry, Gingrich) voor Romney gewikt en gewogen, maar deze zijn allemaal te licht bevonden.

De conservatievere achterban is buitengewoon ontevreden over de beschikbare kandidaten. Ik kan ze daarin geen ongelijk geven. De beschikbare Republikeinse presidentskandidaten zijn ook niet best. Het zijn bijna allemaal kandidaten van een oude generatie politici, die niet tot de verbeelding spreken. Dat geldt zeker voor Romney.

Romney is een niet inspirerende visieloze politicus die niet meer dan wat losse flodders afvuurt op Obama. Romney is niet in staat om een scherpe, coherente rechtse kritiek te formuleren op het niet heel succesvolle beleid van Obama. Romney kan niet meer uitkramen dan dat hij in de economie heeft gewerkt als ondernemer en weet hoe de economie werkt. Daar blijkt nog niet heel veel van, als we zijn kritiek op Obama’s beleid en zijn eigen plannen bezien. Romney is geen begenadigd spreker, zijn speeches overtuigen niet, net als zijn politieke programma. Ook is Romney geen geweldige debater, wat toch wel een vereiste is als uitdager van een zittende president.

Het belangrijkste minpunt van Romney is wel dat hij geen connectie weet te maken met de republikeinse achterban. Daarvoor is Romney te glad, te gepolijst, te kil, te rijk, te elitair, teveel een representant van het ‘eastcoast establishment’. Met Romney gaan de Republikeinen de oorlog niet winnen. Dat vertaalt zich ook naar zijn uiterst moeizame verkiezingscampagne die bij de Republikeinse achterban niet aanslaat.

De zwaar bevochten overwinning in de swing state Ohio met een gematigd Republikeins electoraat is dan ook een teken aan de wand voor de zwakte van Romney, met nog veel conservatieve staten in het zuiden en het midwesten voor de boeg.
De kans dat Romney of een andere kandidaat niet de vereiste meerderheid van de kiesmannen weet binnen te slepen blijft aanwezig. Dan zal op de Republikeinse Conventie in augustus moeten worden uitgemaakt wie de presidentskandidaat wordt. Victor van der Sterren schreef al eerder op Liberale Media over dit fenomeen, de deadlocked convention of brokered convention.

Het lijkt mij onbestaanbaar dat Romney de presidentskandidaat wordt van de Republikeinse Partij zonder noemenswaardige steun uit het zuiden en midwesten, the heart and soul van de conservative heartland. Dan is het heel goed mogelijk dat men op de partijconventie een dark horse nomineert. Dat moet dan wel een ster zijn in de partij.

Te denken valt aan Paul Ryan, de invloedrijke voorzitter van de budgettaire commissie van het Huis van Afgevaardigden, Jeb Bush, gouverneur Christie van New Jersey, Senator Rubio van Florida of gouverneur Daniels van Indiana. Al deze kandidaten zouden door het verrassingseffect van hun kandidatuur een veel betere kans maken tegen Obama dan Mitt Romney. Zeker als het Hooggerechtshof in juli een rode streep zet door Obamacare en in oktober president Obama in een politiek gevecht is verwikkeld met de Republikeinen in het Congres over de verhoging van het wettelijk schuldplafond.