Liberale Media - Nieuws, analyse e...

Het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) wil stoppen met het vergoeden van dure medicijnen voor enkele zeldzame ziekten. Dat staat in twee conceptadviezen aan de minister van Volksgezondheid die in handen zijn van de Nos. Een medicijn voor de ziekte van Pompe moet 40 jaar geslikt worden om uiteindelijk een levensverlenging van twee jaar te bewerkstellingen.

Een ander medicijn voor de ziekte van Fabry werkt wel, maar er zijn maar ongeveer 60 patiënten die die ziekte hebben, dat maakt de medicijnen in verhouding veel te duur ten opzichte van de baten die eruit voortvloeien.

Lees het volledige artikel over de aard van de ziekten en de kosten van de medicijnen op de site van de NOS.

Indien het zo is dat levenslang medicijngebruik het leven slechts met twee jaar verlengt, dan kan ik mij voorstellen dat de enorme kosten niet opwegen tegen het resultaat dat met de medicijnen bereikt kan worden. 400.000 tot 700.000 euro per patiënt per jaar uitgeven voor twee jaar levenswinst, lijkt mij inderdaad geen goed verdedigbare zaak. Maar indien een medicijn echt werkt, ook al is de ziekte zeldzaam en de kosten hoog, dan is intrekken van de vergoeding een andere zaak. Want dan is het leven met medicijnen of doodgaan zonder. Dat is nogal wat.

Je kunt je ook afvragen waarom die medicijnen zo schreeuwend duur zijn. Op het NOS-journaal werd gezegd dat dezelfde medicijnen in de VS de helft goedkoper zijn. Nog steeds erg duur natuurlijk, maar bij zulke dure medicijnen is de helft ook een heleboel geld. Dus ook hier zou onderzocht moeten worden of dit soort medicijnen niet goedkoper kunnen.

Mensen die minder dure medicijnen slikken voor bijvoorbeeld chronische ziekten, die krijgen deze gewoon vergoed. Terwijl er onder die chronisch zieken zeker ook mensen zijn die hun medicijnen makkelijk zelf zouden kunnen betalen. Ik weet uit mijn nabije omgeving dat bijvoorbeeld medicijnen voor epilepsie in bepaalde gevallen niet meer kosten dan € 100 in de maand, waarbij het ook nog eens zo is, dat diegene dit met groot gemak zelf zou kunnen bekostigen. Waarom is dat dan een probleem? Maak het eigen risico gewoon inkomensafhankelijk, dat drukt de kosten enorm.

Indien iedereen die gewoon zonder problemen zijn medicijnen zelf kan betalen, dat ook zou moeten doen, dan levert dat enorm veel extra geld op, dat dan op andere manieren zou kunnen worden ingezet in de medische zorg. Bijvoorbeeld voor de vergoeding van dure medicijnen voor zeldzame ziektes waarbij het om leven of dood gaat. Niet om twee jaar te verlengen, zoals bij de ziekte van Pompe, maar wel om te mogen blijven leven voor die 60 mensen die lijden aan de ziekte van Fabry.

Hoeveel zeldzame ziektes zijn er eigenlijk? En als dit advies van CVZ overgenomen wordt, welke medicijnen volgen dan? Is het ethisch te verantwoorden om mensen omdat zij aan een zeldzame ziekte lijden, te laten sterven omdat hun medicijnen, ook voor henzelf onbetaalbaar zijn, omdat wij de wel betaalbare medicijnen willen blijven vergoeden? Of zoals bijvoorbeeld sociale politieke partijen vinden dat een rollator niet zelf gekocht mag worden, indien dit financieel helemaal geen probleem is?

Ik zou best € 100 in de maand willen betalen voor medicijnen die ik nodig heb, en ik denk dat veel mensen die dat kunnen missen, dat ook geen enkel probleem zullen vinden, wanneer dat genoeg geld op zou leveren om mensen die de pech hebben te lijden aan een zeldzame ziekte het leven te gunnen. Wie heeft hier problemen mee? Het gaat om 100 miljoen euro per jaar die straks wellicht niet meer vergoed worden, 100 miljoen is dat een mooie opbrengst om mensen te laten sterven?