• Met Dr. Faber het zonnetje in huis

    Gisteravond was ik te gast op een bijeenkomst van het Noorse fondsenhuis Skagen. De meeting werd gehouden in het historische West-Indisch huis. Een van de sprekers was de Zwitserse Dr. Marc Faber, beter bekend als Dr. Doom. Al bij de start van de sessie bleek de locatie interessant omdat hier de eerste bubbel uit de geschiedenis is ontstaan, de tulpenmanie.
    Tweet
    Lees meer...
  • Rutte speelde slim spel

    Inleiding
    Naar aanleiding van mijn vorige artikel kreeg ik via de sociale media (reaguren onder een artikel is zo 2012) diverse berichten dat mijn stelling, dat Rutte het zo goed had gedaan met de inkomensafhankelijke zorgpremie, niet klopte. Hij was hiermee toch akkoord gegaan?

    Tweet
    Lees meer...
  • Nu de stofwolken zijn neergedaald...

    Het was me een roerig jaartje wel, dat 2012. Het was smullen voor iedereen die in politiek geïnteresseerd is, met briljante en genante momentjes.

    Eerst was er de wegloop / wegduik / wegkijk actie van Geert Wilders. Door-de-mand-valler numero uno. Grote bek, maar aanpakken? Durft niet als het moet. Nu neemt écht helemaal niemand hem meer serieus. Exit Wilders.

    Tweet
    Lees meer...
WW verkorten in crisistijd? Een onzalig plan
Geschreven door Carla Wijnmaalen  
dinsdag 06 november 2025 20:02

Iedereen heeft het maar over die inkomensafhankelijke zorgpremie en dat de VVD daar nooit mee had moeten instemmen, wat ik ook een terechte conclusie vind. Maar waar blijft de kritiek op de verkorte WW? Zeker van de achterban van de PvdA zou je toch kritiek mogen verwachten op een plan dat mensen na verlies van hun baan na één jaar al in de ellende stort?

En ook VVD-ers zouden eens na moeten denken of je in tijden van crisis, werkloosheid, grotere kans op baanverlies en een vastzittende woningmarkt wel met zo’n plan zou moeten komen.

Een verkorte WW is prima in tijden van hoogconjunctuur, maar lijkt mij een zeer gevaarlijk plan in tijden van crisis, waar kansen op een baan stukken geringer zijn dan in betere economische tijden.

Mensen die een eigen huis hebben en hun baan verliezen hebben natuurlijk altijd een probleem en moeten zo snel mogelijk weer een nieuwe baan zien te vinden om hun lasten te kunnen blijven betalen. Lukt dat momenteel in slechts één jaar? Vooral wanneer je je baan verliest als je boven de 40 bent, is dat helemaal niet zeker. Integendeel, de kans dat het je niet lukt om weer aan de slag te komen, is in deze tijd vele malen groter dan buiten crisistijd.

Na één jaar verval je naar een inkomen van 70% van het minimumloon, dat is nog geen €700 in de maand. Je hypotheek betalen lukt dan niet meer om van andere vaste lasten nog maar niet te spreken. Indien je je baan verliest in deze tijd, en je geen veelgevraagde expert bent op een bepaald gebied, dan doe je er verstandig aan om meteen je huis te koop te zetten.

En stel dat je je huis inderdaad meteen te koop zet bij verlies van je baan, dan nog is de kans dat je dat huis binnen één jaar verkoopt erg klein. Zelfs de meest normale rijtjeshuizen staan momenteel langer dan één jaar en soms zelfs langer dan twee jaar te koop. Plus dat mensen die nog niet zolang geleden dat huis kochten, ook nog eens met een restschuld blijven zitten.

De verkorte WW nu invoeren is dus een onzalig plan, waarbij het liberale principe het af moet leggen tegen de reële dagelijkse harde werkelijkheid. Liberale principes zijn mooi, maar opportunistisch liberalisme in plaats van doordacht beleid, rekening houdend met de huidige omstandigheden is minder mooi en lijkt toch minder doordacht.

Mensen snel aan het werk krijgen is een mooi uitgangspunt, maar dan moet dat werk er wel zijn.

Eerst banen scheppen is een beter idee, dan heeft het stimuleren om aan het werk te gaan tenminste ook een bevredigend resultaat. En eerst de woningmarkt weer op gang brengen voordat mensen gedwongen worden hun huis te verkopen is ook verstandiger.

Liberale ideeën op papier en in hoofden van liberalen moeten tenslotte wel tot gunstige resultaten leiden, anders zijn ze ook niet te verdedigen.

Dat zelfde geldt voor socialistische ideeën op papier en in hoofden van socialisten, het lijkt allemaal veel mooier dan het is, tot de praktijk laat zien dat ideologie en werkelijkheid toch echt twee verschillende zaken zijn.

Zie ook mijn uitgebreidere artikel op de site van de Volkskrant.

Tweet
 

Reacties  

 
#1 Wmb 08-11-2025 02:04
Oneens met dit stuk. Een jaar is in elke tijd lang zat. Het gaat juist om het psygologische aspect. Als je 3 jaar de tijd hebt lijkt dat heel lan waardoor je in een soort luie modus terecht komt. Het eerste jaar een beetje rustig aan zoeken, veel te hoge eisen stellen, etc.. en voor je het weet zijn ook 3 jaar om. Probleem is dan dat je helemaal geen baan meer kunt vinden vanwege een te groot gat op je cv en je vervolgens genoegen moet nemen met een nog veel lagere baan dan die baan die je na 3 maanden had afgewezen, want tja, je had toch 3 jaar de tijd. Door het een jaar te maken zorg je voor urgentie en zul je juist eerder een baan vinden. En voor diegene die dit toch niet lukt die zullen ook in 3 jaar geen baan vinden. En ja, het zuur komt dan 2 jaar eerder maar door deze maatregel komen er algemeen genomen juist meer mensen aan het werk. Goede maatregel dus, ongeacht de tijd.
Quote
 
 
#2 Carla Wijnmaalen 08-11-2025 02:34
@WMB dat jaar is niet in elke tijd lang genoeg. Sommige mensen solliciteren zich momenteel rot en vinden nog geen baan. Bij een bepaalde leeftijd, dat is al zeker vanaf 45 jaar is het helemaal lastig om nog een baan te vinden. De werkelijkheid heeft de theorie allang achterhaalt. De werkloosheid stijgt nog steeds en banen liggen niet voor iedereen voor het opscheppen. Ik heb meerdere verhalen gehoord van mensen die sollicitatie nummer 100 de deur uit doen en geen baan vinden. Dus van rustig aan zoeken is in veel gevallen helemaal geen sprake. De meeste mensen willen helemaal niet werkloos zijn en doen hun stinkende best, maar vaak zonder resultaat. Dan is het heel zuur wanneer na al je inspanningen na een jaar je leven compleet in duigen valt.
Quote
 
 
#3 Wmb 08-11-2025 20:20
Je kunt altijd voorbeelden vinden waar het niet lukt terwijl er wel moeite wordt gedaan. Natuurlijk zijn die voorbeelden er. Het feit blijft dat in totaliteit er meer mensen aan het werk komen met deze maatregel dan zonder deze maatregel. Je kunt geen beleid maken op basis van uitzonderingen. Er zijn op elk vlak altijd schrijnende gevallen te vinden of het nu hiermee is of met immigratie of met ouderenzorg. Ook al zou je bijv het budget voor ouderenzorg verdrievoudigen dan kun je altijd nog ergens iemand vinden die de hele dag op bed ligt en niet naar de wc geholpen wordt. Het gaat om de algemene uitwerking. Deze WW maatregel is in essentie goed voor de grootste groep. Je moet niet de maatregel aanpassen omdat je een paar specifieke schrijnende groepen kunt vinden, nee je moet dan iets aanvullend doen voor deze specifieke groep. Je zou kunnen denken aan extra aanvullende maatregelen om 45 plussers eerder aan het werk te krijgen door omscholing, werkgevers stimulance, etc.. Als we bij elk schrijnend geval op elk terrein het hele beleid zouden aanpassen dan wordt het een zooitje.
Quote
 
 
#4 Carla Wijnmaalen 08-11-2025 23:20
In normale tijden van hoogconjunctuur , geef ik je helemaal gelijk, echter in deze tijd is niet aan de slag komen, je huis niet kunnen verkopen enz. helaas geen uitzondering. Je kunt dan ook niet spreken van enkele schrijnende gevallen maar het risico van teveel schrijnende gevallen die ook je economie niet ten goede komen. Het is altijd nuttig om plannen te toetsen aan huidige omstandigheden. Wat in bepaalde tijden prima maatregelen kunnen zijn, kunnen in andere tijden averechts werken. En ik denk dat deze maatregelen in deze tijd niet het positieve effect zullen hebben dat er mee bereikt moet worden.
Quote
 
 
#5 Erik 10-11-2025 16:29
De oplossing is zo eenvoudig. Maak de ww- duur lang (bijvoorbeeld maximaal 3 jaar) bij hoge werkeloos heid en kort, (bijvoorbeeld maximum 1 jaar) wanneer de werkeloosheid laag is. In een periode van lage werkeloosheid wordt dan automatisch de ww-pot aanvuld voor tijden waarin de werkeloosheid hoog is. Simpel !
Quote
 
 
#6 VMC 11-11-2025 03:52
WW verkorting prima, maar dan OOK het verschil in WW premie die ik de afgelopen 35 jaren betaald heb (ook via belastingen) verrekenen met 70 % max van ca 37.000 Euro gedurende 12 maanden en bijstand nivo van 1 jaar. Is dit eerlijk voor iemand van 58 jaar die onvrijwillig ca 16 maanden heeft moeten dienen in begin van de jaren 1980 baantjes op laag nivo heeft moeten aannemen. Salaris ontwikkeling sinds dien achterblijft. Heeft moeten bijdragen aan VUT regelingen? Afbraak regelingen voor 55+ is OK alleen NA verekening van alle eerder betaalde premies. Nu moet ik voor 2 jaar latere pensioenlijftij d en afschaffing partner pensioen 2 x 10.000 en voor partner 2 x 10.000 en 4 x 10.000 = 80.000 Euro bruto gaan reserveren. En vanwege maximering ontslag vergoeding 180.000 - 70.000= 110.000 en verkorting WW van ca 3 jaar van ca 102.692 Euro - verkorte WW 46.994 Euro = 55.698. Totaal 245.698 Euro Bruto! Betaald aan belastingen en premies in 35 jaar is meer dan 2.000.0000 Euro. Deze maatregelen zijn een klap in het gezicht van al 35 jaar hardwerkende en loyale belastingbetale r.
Quote
 
 
#7 Toontje 11-11-2025 18:54
Door verschillende lichamelijke klachten was ik op 55 jarige leeftijd in de ziektewet gekomen, aangezien je maar 2 jaar in de ziektewet mag ben ik daarna in de WW terecht gekomen. Nog steeds met lichamelijke klachten die zelfs erger werden. Uiteraard heb je dan met het UWV te maken die je zo'n onbenullig kantoormedewerk er als begeleider geven waar je maandelijks contact heb. Met 'n versleten rug, hernia, been- en schouderklachte n probeert zo'n onwetende UWV (deskundige) met je mee te denken wat voor mogelijkheden er dan nog zijn op de arbeidsmarkt. Uiteraard sollicitatie plicht waarbij die zogenaamde deskundige werk-begeleider volgens onderzoeken van de UVW artsen en de daarop volgende mogelijkheden van de uitslagen van arbeidsdeskundi gen, dan adviezen geeft wat je dan nog wel kan doen. Op banen moeten solliciteren zoals bij hoveniersbedrij ven (met al mijn lichamelijke klachten) chauffeur, fietsenmaker, electromonteur enz. beroepen die voor mijn fysieke lichamelijke gesteldheid onmogelijk zijn. Het viel niet mee me lach in te houden als hij weer bij zo'n maandelijks bezoek telkens (serieus) van die onzin uitkraamde. Dan nog het verwijt krijgen waarom je op banen solliciteerd en dan niet 1x een positief bericht van dat desbetreffende bedrijf terug krijg. Het was volgens hem zó simpel, er waren vacatures meer dan genoeg en ik moest gewoon dat ene bedrijf er tussen uit zoeken die 'n oudere kreupele bijna versleten man aan wilde nemen. Afijn, na mijn WW periode van 38 maanden in de bijstand terecht gekomen. Ik ben toen weer gekeurd omdat de medewerker van de bijstand graag wilde weten of m'n lichamelijke gesteldheid nog steeds zo slecht was of (wat hij dacht) nog erger was geworden. Het resultaat van die keuring: ik was bijna volledig arbeidsongeschi kt verklaard. Of ik mijn verschillende lichamelijke klachten aan mijn 40 jaar lange zware werk te danken heb, ongetwijfd heeft dat ermee te maken. Oja, wie verkondigde ook alweer : na het zuur krijgen we het zoet. Hij zal waarschijnlijk bedoeld hebbben: na het zuur krijgen we het zoutzuur! Ja ja, mensen in de WW en de bijstand moeten beslist weer aan het werk, er is immers werk genoeg he? Laat me niet lachen, financieël kan ik m'n (2kamer) huurwoning, vaste lasten zols gas/licht/water, ziekekosten nog wel betalen en wat er van m'n bijstanduitkeri ng nog voor noodzakelijke levenbehoefte overblijft op de kleintjes letten.
Had ik erom gevraagd om in de ziektewet te komen? Nee!
Had ik erom gevraagd in de WW terecht te komen? Nee!
Had ik erom gvraagd in de bijstand terecht te komen? Nee!
Wat had het mooi geweest als ik in goede gezondheid kon blijven doorwerken tot aan mijn pensioens gerechtigde leeftijd van 65 jaar.
Wacht ff, er was ook nog zo'n ATV regeling waar ook ík aan mee betaald heb dan zou ik op 63 jarige leeftijd kunnen stoppen met m'n werk.
Quote
 
 
#8 Carla Wijnmaalen 11-11-2025 19:04
@Toontje, heel herkenbaar wat je over de UWV-medewerker schrijft. Ik had na mijn burnout ooit precies hetzelfde. Volgens de medewerker kon ik nog brugwachter worden want een knop indrukken was toch nog mogelijk? Of die baan ook daadwerkelijk voor handen was, deed er voor hem verder niet toe. Ik heb hem daadwerkelijk hard uitgelachen en hem vervolgens gevraagd of men ooit tegen hem gezegd heeft dat hij nog wel UWV-medewerker kon worden, waarna hij mij nogal schaapachtig aankeek. Ik heb verder afgezien van elke uitkering omdat ik in de positie was dat ik die niet nodig had, omdat mijn man genoeg verdiende voor ons beiden, genoeg en niet overdreven genoeg, maar genoeg. Wat mij overigens niet in dank werd afgenomen door velen, die stelden dat ik 'er toch recht op had'. Ik ben er echter van uitgegaan destijds dat 'echt nodig hebben' voor mij belangrijker was dan 'er recht op hebben'. Ik snap dat jij helaas niet in die positie zit, zoals velen.
Quote
 
 
#9 Toontje 13-11-2025 01:31
Over dat brugwachters baantje schijnt de UWV hun medewerkers ingestampt te hebben zodat ze dit maar aan iedereen moeten vertellen, ik kon dat ook wel worden volgens hem. Schaapherder zou ook 'n heel goede baan zijn voor mij volgens hem. Zo had hij voor mij ook eens 'n keer 'n informatie-middag geregeld bij 'n bedrijf die mensen begeleiden of omscholen met 'n curses voor 'n opleiding voor een chauffeurs-diploma(wat vereist is in het beroeps-en personenvervoer ). Na een uitgebreide dia-voorstelling met uitleg erbij gekregen te hebben een formulier ingevuld waarna het 2e deel van de dia voorstelling hervat werd. Ondertussen hadden zij ruimschoots de tijd de ingevulde formulieren door te kijken. Daarna werd je door 'n medewerker(ster ) meegenomen in naar 'n kamer voor 'n persoonlijk gesprek. Nou, die kamer voor 'n persoonlijk gesprek heb ik nooit van binnen gezien, zij kwam met 'het formulier naar me toe en zei/vroeg meteen aan mij 'meneer, het is wel goed dat U hier vanmiddag Uw tijd hebt doorgebracht, maar zoals ik het aan U ziet lijkt mij dat 'n beroep als chauffeur fysiek onmogelijk is. U zit nieteens 2 minuten stil, constant 'n andere houding aan te nemen enz.' Ik heb haar toen meteen verteld dat ik er via de UWV gekomen was antwoordde ze 'en denken ze daar dan dat wij onnodig 'n duizenden euro's kostende opleiding aan U gaan besteden terwijl het voor ons zo duidelijk is dat mocht U de verlangde diploma gehaald heb nooit als beroepschauffeu r kan gaan werken'.
Tja, zij begreep van het hele beleid van de UWV helemaal niets bekende ze. Voor mezelf was dat al bekend natuurlijk, het voordeel van die informatie middag was wel dat ik erg veel informatie over de beroepschauffeu rs gekregen heb.
Bij tuinders in kassen werken was ook goed voor mij volgens die UWV medewerker. Heb toen eens een bezoek gebracht bij 'n uitzendbureau die enkel op tuinbouwgebied actief is. Na 'n uitvoerig gesprek te hebben zei die chef 'meneer nu ik alles van U weet nemen wij U nieteens in ons kaartsysteem op, dat is gewoon nutteloos'.
Ik heb weleens met de gedachte gespeeld om bij m'n maandelijkse bezoeken bij die UWV medewerker aan te kaarten dat 'n baan als kamerlid of minister mij wel wat leek. Of hij me dan aan de juiste site kon helpen waarop de gevraagde vacatures op stonden zodat ik dan hierop kon solliciteren haha. Toch maar niet, hij was tenslotte UWV medewerker en vond zichzelf meer dan belangrijk en deskundig genoeg, hij bepaalde wel wat goed voor mij was en dulde daarbij totaal geen tegenspraak in welke vorm of wat dan ook. Dat hele UWV gebeuren pfff, je komt er niet onder uit maar het is een vreselijk bedrijf waar je pas achter komt als je ermee te maken krijg.
Quote
 
 
#10 Carla Wijnmaalen 13-11-2025 02:36
Heb altijd gedacht dat de medewerker die ik trof een uitzondering was in zijn gebrek aan deskundigheid, maar nu ik jouw verhaal lees Toontje, blijkt de ondeskundigheid dus structureel. Slechte zaak als dit soort mensen je weer aan een baan moeten zien te helpen, geen wonder dat dat niet lukt. Bedankt voor je verhaal.
Quote
 
Back to the top
Home