Liberale Media - Nieuws, analyse e...

Geschreven door Michael Toorop  

Er zijn zo van die aandelen, die schijnbaar alleen maar in koers kunnen dalen zoals Alcatel-Lucent. Een bedrijf dat niet alleen tot de verbeelding spreekt door de turbulentie waarin het verkeert en de moordende concurrentie, maar ook door het verloop van haar aandelenkoers. Aardige bijkomstigheid is dat de man die de scepter zwaait de Nederlander Ben Verwaayen is.

Het Amerikaanse bedrijf Lucent is van oorsprong een uit 1996 stammende spin-off van AT&T. De initiële aandelenuitgifte (IPO) van Lucent destijds was de grootste uit de geschiedenis. Lucent was een multinationale producent van telecom apparatuur. Bij uitgifte noteerde het aandeel $ 7,56 en in de gekte tegen eind van de jaren negentig steeg de koers naar $ 84 per aandeel. De hosannastemming kon niet op en Lucent ging op het overnamepad. Maar het tij keerde en in het eerste kwartaal van 2000 bracht Lucent haar eerste van vele winstwaarschuwingen naar buiten. De koers kwam onder druk te staan en daalde in slecht twee jaar tijd naar $ 0,55 per aandeel.

Alcatel heeft haar wortels in het prestigieuze bedrijf Alcatel-Alsthom. Dit bedrijf besloot zich destijds meer te focussen op kernactiviteiten en stootte in 1998 Alsthom af door een aandelenuitgifte (IPO).

In 2006 fuseerden Lucent met het Franse Alcatel en formeerde een nieuw bedrijf onder de naam Alcatel-Lucent (symbool ALU). Ten tijde van de fusie deed het aandeel ruim $ 13 per aandeel, wat aan de beurs van Parijs ruim € 10 betekende.

Sindsdien is het alleen maar bergafwaarts gegaan. Na het uitbreken van de crisis noteerde het aandeel in 2009 € 0,81, om in 2011 weer € 4,35 aan te tikken. De verwachtingen waren hoog gespannen toen in 2008 Ben Verwaayen benoemd werd tot CEO. Helaas wordt de heer Verwaayen bij zijn pogingen een gezond bedrijf te bouwen steeds weer ingehaald door de verslechterende markt en wereldwijde economische malaise. Recentelijk schommelt het aandeel weer rond het historische dieptepunt van € 0,81.

Veruit de meeste analisten zijn negatief en verwachten nog lagere koersen. Maar misschien is er toch licht aan het eind van de tunnel.

Ondanks alle herstructureringen en moordende concurrentie heeft ALU een jaaromzet van $ 19 miljard en hebben ze meer dan 76.000 mensen in dienst. Keerzijde van zo’n groot aantal employees zijn de pensioenverplichtingen. Het bedrijf telt maar liefst 29.000 actieve patenten en is in veel marktsegmenten marktleider of nummer 2.

Een paar van ALU’s concurrenten zijn Ericsson, Cisco Systems en Juniper. Ten opzichte van deze bedrijven heeft ALU veruit de laagste koers in verhouding tot de omzet, de boekwaarde en de cashflow. Waar ALU echter slecht mee scoort is de winstmarge. Als de directie in staat zou zijn om de marges in lijn te brengen met die van de concurrentie, dan zou volgens financial blogger Jack Rabuck de koers op $ 5 moeten staan. Weeg je toekomstige risico’s en marktinefficiënties mee, dan nog zou het aandeel toch de $ 2,50 moeten kunnen halen volgens hem. Analist Simon Leopold van Raymond James verwacht dat de koers naar $ 3 per aandeel kan stijgen. Aan de andere kant hebben UBS en Goldman Sachs deze maand alsnog een verkoopaanbeveling gegeven voor het aandeel. Om de marges te verbeteren, heeft ALU weer een nieuwe herstructurering aangekondigd, die circa 5.500 mensen hun baan zal kosten. Maar is het genoeg, om de marges naar marktconforme niveaus op te krikken?

Wat het bedrijf nodig heeft is een katalysator. Dat zou het recente succes in China kunnen zijn. ALU heeft een contract gesloten met China Mobile, echter details zijn nog niet volledig bekend en het is te hopen dat de winstmarges boven het gemiddelde van ALU liggen. In ieder geval is het niet de verwachting dat de deal, als zodanig, groot genoeg is om financieel impact te maken. Echter, het is wel psychologisch van belang. Op 2 november a.s. zullen de kwartaalcijfers worden gepubliceerd. Het zou een welkome afwisseling zijn als de cijfers zouden meevallen. Ten slotte is bekend gemaakt dat het bedrijf de informatie infrastructuur van de California State University gaat aanpakken. Deze enorme universiteit heeft 430.000 studenten, 44.000 faculteiten en 23 campussen. Een ding is zeker, aan dit gecompliceerde IT netwerk worden hoge eisen gesteld en de komende acht jaar is ALU betrokken bij dit high profile netwerk. Overigens hebben ze contracten met meer dan 200 universiteiten en researchinstellingen.

Het bedrijf wordt geprijsd alsof het bijna failliet is, maar niets is minder waar. ALU heeft weliswaar € 4,3 miljard in schulden, maar ook € 4,4 miljard in cash. Het zal een hele klus worden, maar ALU heeft nog alle kansen. In ieder geval dat dachten mensen dicht bij de bron. Zo kocht Olivier Piou in mei dit jaar nog 30.000 aandelen op € 1,098 en in december vorig jaar 10.475 aandelen op € 1,184. De laatste aankoop van Ben Verwaayen dateert van augustus 2011 toen hij 50.000 aandelen kocht op € 2,50. De volledige lijst van insideraankopen is te lezen op trivano.com.

Kortom het is een aandeel tegen de prijs van een optie, maar dan zonder expiratiedatum.


Michael Toorop is Managing Partner bij Persist Global Wealth Management BV.

N.B. Dit is zeker geen aankoopaanbeveling. Persist heeft geen opinie over het aandeel en ook geen posities daarin. De auteur heeft wel aandelen ALU.