Politiek
Politiek verval
Politieke partijen worden momenteel in stand gehouden door talrijke vastgeroeste belangengroepen die zich verzetten tegen elke fundamentele verandering.
Samenlevingen raken in politiek verval als ze hun politieke bestel en het beleid dat daaruit...
JOVD lanceert wietpasmeldpunt
DEN HAAG – De JOVD, de onafhankelijke liberale jongerenorganisatie, lanceert een landelijk meldpunt voor overlast die door het invoeren van de wietpas is ontstaan.
Landelijk Voorzitter Bram Dirkx: ‘Wij zijn tegen het plan rondom de wietpas....
Wat de doen met het Gedoogbeleid? Een kreupel paard dat gespalkt moet worden
Er is nog steeds veel te doen over cannabis en het zogenaamde gedoogbeleid. Schamper wordt gesproken over vermeende naïviteit van hen die voorstander zijn van de huidige benadering van softdrugs.
Lees MeerHet snijden is gelukt! Behalve in eigen vlees
De overheid heeft de onaardige gewoonte om uit te dijen als een melkwegstelsel. Je zou denken dat de tweede crisis in drie jaar stimuleert om na te denken over een kleinere overheid. Toch lijkt dat niet te gebeuren.
Lees MeerJOVD-afdelingen Limburg betreuren val coalitie
MAASTRICHT: De vier Limburgse afdelingen van de onafhankelijke liberale jongerenorganisatie JOVD betreuren de val van de Limburgse coalitie. In deze tijden van economische malaise is het volgens de jonge liberalen alles behalve wenselijk en niet goed...
Lees MeerHet proces Wilders en erna - een nieuw referentiepunt in een veranderend politiek landschap
Met het slotpleidooi van Bram Moszkowicz is er een voorlopig einde gekomen aan een turbulente periode voor Wilders.
Het optreden van raadsheer Schalken, medeopdrachtgever tot de vervolging van Wilders, is een grote kras geweest op zijn en hun blazoen. Hij vond het namelijk wel erg gemakkelijk om te gaan met getuigen die een paar dagen later in de rechtbank zouden verschijnen in een zaak waar hij opdracht toe heeft gegeven.
Het meest treurige in het proces waren nog wel de “benadeelden”. Eerst deden zij een aanklacht tegen Wilders, waarmee het OM niets wilde of kon doen. Daarna kregen ze het voor elkaar om via het gerechtshof een artikel 12 procedure in gang te stellen waardoor het OM alsnog gedwongen werd om Wilders te dagvaarden. Dat zij hierbij zelf vrijspraak vragen leek daarbij erg schizofreen; waarom zitten we dan nog in de rechtszaal?
Het meest treurige kwam nog wel met de pleidooien van de benadeelde partijen. Alle argumenten van het OM en de verdediging werden terzijde geschoven en een treurig verhaal werd vertoond waaruit eigenlijk bleek dat de benadeelden het vooral oneens waren met de politiek van Wilders.
Een politiek debat in de rechtszaal dus. Om de speech van advocaat Jeroen de Kreek, beroepshater, Holocaustontkenner, bedreiger en algeheel gestoorde persoonlijkheid, nog maar niet te noemen. De man wordt nota bene zelf onderzocht wegens bedreiging van Balkenende, getuige Jansen en Wilders zelf.
Ik denk dat na dit proces nóg duidelijker wordt dat de vrijheid van meningsuiting erg ruim dient te zijn, misschien zelfs ruimer dan nu het geval is. Met het proces hebben de benadeelden vooralsnog niet voor elkaar gekregen dat Wilders’ mond is gesnoerd. Sterker nog, de rechtszaak was één grote showcase van de rustige Wilders, die punt voor punt zijn argumenten voorbij zag komen, inclusief argumentatie, analyse van feitelijkheden en vooral waarom zijn uitspraken niet strafbaar en zelfs waar zijn. Zet dit tegenover een raar groepje tegenstanders, en zijn rol als sympathieke underdog is versterkt.
Voor het kabinet als geheel betekent dit ook goed nieuws, in een ander opzicht.
In Nederland is het nog nooit eerder voorgekomen dat een kabinet werd gesteund door een partij in een gedoogrol. Volgens de oppositie is 1 zetel minder al genoeg om het kabinet te laten knallen; de PVV zou het kabinet in een wurgpositie hebben.
Nu de SGP door de kabinetspartijen wordt benaderd om in de 1e kamer een betere positie te verwerven klinkt hetzelfde verhaal: de VVD en het CDA zouden zich laten gijzelen door de “poldertaliban”.
Niets is echter minder waar. Het kabinet en de PVV hebben een akkoord “to agree to disagree”. Dit maakt het gemakkelijk voor Rutte om alle kritiek over de PVV naast zich neer te kunnen leggen. De PVV is een zelfstandige partij, die op punten het kabinet steunt. Maar ze maakt zelf geen onderdeel uit van het kabinet.
Dit zagen we in de discussie over de Tweede Kamerleden van de PVV die in opspraak waren gekomen (vooral Lucassen). Rutte wees er terecht op dat het kabinet hier totaal niets mee te maken heeft. Pogingen van de oppositie om de kwalijke geur van dit alles aan het kabinet te plakken kwamen op niets uit. Zoals Rutte zei: de kamer controleert het kabinet, niet andersom.
Een ander voorbeeld is de discussie over het winnen van een stem uit de Provinciale Staten voor de 1e Kamerverkiezingen. De oppositie maakte er een drama van dat Rutte en Wilders politiek bedreven om een stem te winnen vóór de coalitie te stemmen. Iedere andere partij doet hetzelfde, of het nu openbaar is of niet. Rutte en Wilders hadden daarbij simpelweg niet meer te zeggen dan: Ja, dit is nu eenmaal politiek. Wat is het probleem? Opnieuw beet de oppositie in het stof.
Langzaamaan beginnen we een kleine revolutie te zien in de verhouding tussen kabinet en kamer. Transparantie krijgt een grotere rol, simpelweg omdat partijen losser van de coalitie kunnen stemmen en debatteren. Het dualisme in optima forma.
Dat het kabinet de PVV niet per sé nodig heeft is bewezen in het debat over Kunduz. Hierin is niet de PVV meegegaan, maar GroenLinks. De oppositie kon daarna niets anders beweren dan dat “Sap en Rutte elkaars liefde hebben gevonden”. Nee, Sap heeft hierin politiek leiderschap getoond, door niet per definitie voor of tegen het kabinet te zijn, maar een plan op zijn merites te beoordelen.
Hetzelfde als de PVV, die zijn mening over kabinetsplannen niet onder stoelen of banken steekt, ook doet. Nu het kabinet op zijn plaats zit zien we ook steeds vaker dat de kabinetspartijen kritiek durven te uiten over Wilders, en ook de PVV wordt nog een stuk harder. Maar ondertussen blijven veel partijen wel zakelijk en pragmatisch, een godsgeschenk in de politiek.
Wanneer we het proces Wilders en het toenemende dualisme in de politiek zien durf ik te stellen dat deze periode een nieuw begin is van meer transparantie, goede discussie en eerlijker politiek. De politieke partijen durven te zeggen waar het op staat, zonder al teveel met de positie in het kabinet of de oppositie bezig te zijn.
Politici zullen zich gesterkt zien door het proces Wilders als ze zien dat je harde, rauwe politiek mag bedrijven wanneer je je maar met feitelijkheden bezig houdt. Over alles mag en moet een discussie gevoerd kunnen worden. Degene die verliest is niet de persoon die foute meningen verkondigt, maar de persoon die een oudere, meer regenteske manier van politiek voert.
De deplorabele staat van de oppositie wordt verklaart doordat zij nog steeds aan komen zetten met argumenten van “haatzaaien”, “niet sociaal”, het dreigen met rampen, het spelen op emoties en “kwetsbaarheden”. Deze argumenten kun je wel benoemen, maar kom dan ook zelf met oplossingen. En daar schiet het vaak bij in.
De deken van politieke correctheid, huichelarij, regentisme, verblind idealisme en symptoombestrijding lijkt iets lichter te zijn. Degenen die hiervan profiteren zijn het kabinet, Wilders, en het Nederlandse volk als geheel. De oppositie zal zich toch steeds meer moeten bedenken in welke politieke constellatie we op dit moment zitten. En vooruit kijken, niet achteruit.
Dit kabinet zit de volle 4 jaar uit, dat durf ik wel te zeggen. Mark my words!
Reacties
Blijft dit kabinet daar miljarden inpompen, en ook nog eens liegen over het feit dat we dat geld heus wel terug gaan krijgen, dan zie ik geen andere uitkomst dan dat Wilders op een gegeven moment zijn steun wel in moet trekken, daar hij anders medeverantwoord elijk zal zijn voor het debacle dat die steun zal betekenen.
Verder staat die De Kreek ook binnenkort zelf voor de rechter, daar het CIDI en MDI aangifte hebben gedaan vanwege zijn antismitische uitlatingen en holocaustontken ning, op zijn diverse websites, waaronder www.hetzuur.nl
Dat staat zelfs geheel los van de partijen: het idee dat er naar wisselende meerderheden kan worden gezocht, maakt de politiek weer dynamisch en actueel.
Ik hoop van harte dat het vormen van miderheidsreger ingen een algemeen geaccepteerde optie wordt. Liefst met vrij minimalistisch regeerakkoorden , en veel ruimte voor flexibiliteit. Hervorming van de Arbeidsmarkt kan dan samen met bijvoorbeeld D66 en GL, terwijl men voor andere plannen kan aanhaken met wéér andere partijen.
Dan staat niet langer de partij centraal, maar de *vertegenwoordi ging*. Als de wurgende partijkaders en coalitieconstru cties hun macht verliezen, krijgt ieder standpunt dat een meerderheid in de kamer kan vinden (welke meerdheid dan ook), een eerlijke kans.
Politiek op de inhoud! Inderdaad: dat is het dualisme op z'n best.
RSS feed voor reacties op dit bericht