Politiek
VVD, maak schoon schip! Deel 2
Aangezien ik nooit te beroerd ben om voor de goede zaak te strijden schrijf ik een vervolg op mijn eerdere artikel over misstanden binnen de VVD. Helaas zijn er meer voorbeelden maar de Roermondse...
Lees MeerNederland in de wurggreep van de overheidsbureaucratie
De overheidsbureaucratie is een verstikkende plaag geworden omdat het aantal regels de pan is uitgerezen. Er is altijd wel een regel waardoor iets niet mag of juist beslist wel móet. De verstikkende bureaucratie in Nederland komt door de neiging...
Lees MeerWeekers moet opstappen, maar dat is niet genoeg
Ook het uitstellen van het debat over de Bulgarenfraude zal Weekers niet helpen. Zijn positie wordt met de dag onhoudbaarder en het zou hem sieren dat hij het debat aangaat en vervolgens de eer aan zichzelf houdt. Exit Weekers, het is niet anders. Ik...
Lees MeerEen humaan asielbeleid door strafbaarstelling illegaliteit
Wat een krachtig signaal van de overheid om illegaliteit strafbaar te stellen.
Dit is zo opgenomen in het Regeerakkoord tussen de PvdA en VVD. Dat de PvdA nu terugkomt op deze afspraak, kan niet anders dan als 'gedraai' worden uitgelegd. Immers,...
De Stas, de Voorzitter en andere zaken van algemeen belang
Er was weer voldoende reuring deze week in Den Haag en omstreken. Bijna werd alles wat van belang was, overspoeld door de aanstaande abdicatie (mooi) en troonsopvolging (mêh), het koningslied, de oranjemeuk en alles wat daarmee samenhangt. Gelukkig werd...
Lees MeerRutte speelde slim spel
Inleiding
Naar aanleiding van mijn vorige artikel kreeg ik via de sociale media (reaguren onder een artikel is zo 2012) diverse berichten dat mijn stelling, dat Rutte het zo goed had gedaan met de inkomensafhankelijke zorgpremie, niet klopte. Hij was hiermee toch akkoord gegaan?
Ik neem u mee naar 12 september 2012. De dag die een historische uitslag liet zien. Twee partijen die afgetekend een grote overwinning behaalden, de rest die op grote afstand werd gezet.
Die twee partijen, zo werd al snel duidelijk, zouden samen de verantwoordelijkheid moeten nemen om een nieuw kabinet te vormen. Geen enkele andere combinatie was realistisch.
Zoals gewoon is nam de lijsttrekker van de grootste partij, Mark Rutte van de VVD, het voortouw in de onderhandelingen met de lijsttrekker van de nummer twee. Dat was (en is) Diederik Samsom van de PvdA.
Deze twee opponenten wisten dat het een verstandshuwelijk zou worden. De standpunten van beide partijen lagen, en liggen, mijlenver uiteen, hetgeen de onderhandelingen erg moeilijk zou maken. Ze waren, kortom, tot elkaar veroordeeld. Zo werkt de democratie.
Rutte en Samsom wisten ook dat ze zich geen lange periode van (in)formeren konden veroorloven. De staatsschuld liep in rap tempo op. Er moest iets gebeuren. Niet doorschuiven maar aanpakken. Dat werk.
Dat de beide partijen in dit proces flinke concessies zouden moeten doen stond bij voorbaat vast. Dat was niet te voorkomen. Beide partijen hadden kroonjuwelen en die moesten en zouden in het verkiezingsprogram terecht komen. Zo ook de inkomensafhankelijke zorgpremie (IAZP).
(Noot: zoals ik al eerder schreef in mijn artikel van 31 oktober jl. een erg slecht idee “De ironie wil dat diegenen die het minste gaan betalen de grootste aanspraak zullen maken op de zorg. Zij die het meest betalen zullen nauwelijks zorg consumeren. Onderzoek heeft dat aangetoond: hoe lager het inkomen hoe ongezonder de levensstijl. Uitzonderingen daargelaten, het is nu eenmaal zo”. Het CBS, zo blijkt, is het met mij eens.)
De inkomensafhankelijke zorgpremie
In de aanloop van de verkiezingen deed Mark Rutte diverse afspraken waarop hij later is afgerekend. Een uitspraak die de meeste media links lieten liggen maar die in dit kader wel erg interessant is was:
“We staan hier niet alleen voor ons partijbelang, maar ook voor het landsbelang.”
Het was in het landsbelang dat Nederland snel zou worden geregeerd. Rutte deed daarom politiek een meesterzet: hij accepteerde de IAZP als onderdeel van het regeerakkoord. Niet dat hij dat wilde, maar omdat dit de slimste manier was om deze uiterst nivellerende en onrealistische maatregel tegen te gaan.
Rutte voorzag dat deze maatregel binnen zijn eigen achterban, en niet alleen daar, enorm veel stof zou doen opwaaien. Hij voorzag ook dat de door al de opschudding die deze maatregel met zich mee zou brengen de maatregel niet houdbaar zou zijn. De regering kon met dat gedrocht niet verder.
Landsbelang boven partijbelang
Was het in het belang van de VVD om de IAZP uit het regeerakkoord te houden? Het antwoord is uiteraard ja. Soms moeten we echter verder kijken dan onze neus lang is.
Rutte had de IAZP ook uit het regeerakkoord kunnen onderhandelen. Daartoe was hij zeer wel in staat. Maar tegen welke prijs? De formatie zou veel meer tijd gevergd hebben en de PvdA had er ook allerlei heel vervelende, door die partij gewenste, nivellerende maatregelen voor terug willen hebben.
Door de IAZP te accepteren en heel goed te beseffen hoe “het volk” daarop zou reageren kon Rutte diezelfde IAZP heel eenvoudig neutraliseren.
“Landsbelang boven partijbelang”
Door vervolgens – nadat de IAZP uit het regeerakkoord werd geschrapt en Spekmans nivelleringsfeestje definitief geen doorgang zou vinden - zelf aan te geven dat hij een fout had gemaakt, een communicatiefout of wat voor fout dan ook, voorkwam hij dat het kabinet meteen uiteen zou vallen. En voorkwam Rutte een enorm gezichtsverlies van Samsom bij zijn achterban.
“Landsbelang boven partijbelang”
De media hebben een bijzondere rol in dit geheel gespeeld. Ze hebben Rutte zwartgemaakt en deden aan karaktermoord op grote schaal. De ene kop met “leugenaar” werd verdrongen door nog grotere chocoladeletters. Dat moet pijn hebben gedaan.
Kwalijk nemen doe ik het de media niet. Ze zagen het gewoon niet. Het was ook moeilijk te zien. Nu het besef meer en meer naar boven komt dat Rutte dit op een bijzonder slimme manier heeft gespeeld geven de media niet thuis. Bang om gezichtsverlies te lijden. En waarom zouden ze een politicus helpen? Iemand bij de enkels afzagen is immers veel leuker.
Ik sluit af met “landsbelang boven partijbelang”. Het was in het landsbelang dat de IAZP er niet kwam. Het was niet bepaald in het partijbelang – en zeker niet in het belang van Mark Rutte – dat het spel zo werd gespeeld als het gespeeld is.
Door dit uiterst slimme politieke schaakspel liet Mark Rutte echter zien niet alleen maar de lijsttrekker van de VVD te zijn en de belangen van zijn achterban te bewaken.
Hij liet zien dat hij de Minister President is. Iemand die boven de partijen staat. Iemand die het belang van het land bewaakt.
En die wetenschap zal langzaam maar zeker doorbreken bij het grote publiek.
Reacties
RSS feed voor reacties op dit bericht