Aangezien ik nooit te beroerd ben om voor de goede zaak te strijden schrijf ik een vervolg op mijn eerdere artikel over misstanden binnen de VVD. Helaas zijn er meer voorbeelden maar de Roermondse...
Lees MeerDe overheidsbureaucratie is een verstikkende plaag geworden omdat het aantal regels de pan is uitgerezen. Er is altijd wel een regel waardoor iets niet mag of juist beslist wel móet. De verstikkende bureaucratie in Nederland komt door de neiging...
Lees MeerOok het uitstellen van het debat over de Bulgarenfraude zal Weekers niet helpen. Zijn positie wordt met de dag onhoudbaarder en het zou hem sieren dat hij het debat aangaat en vervolgens de eer aan zichzelf houdt. Exit Weekers, het is niet anders. Ik...
Lees MeerWat een krachtig signaal van de overheid om illegaliteit strafbaar te stellen.
Dit is zo opgenomen in het Regeerakkoord tussen de PvdA en VVD. Dat de PvdA nu terugkomt op deze afspraak, kan niet anders dan als 'gedraai' worden uitgelegd. Immers,...
Er was weer voldoende reuring deze week in Den Haag en omstreken. Bijna werd alles wat van belang was, overspoeld door de aanstaande abdicatie (mooi) en troonsopvolging (mêh), het koningslied, de oranjemeuk en alles wat daarmee samenhangt. Gelukkig werd...
Lees Meer
Is het beleven van jouw waarheid de leugen voor een ander? Is het gevoel van jouw werkelijkheid de onwerkelijkheid van anderen? Welkom in de allesomvattende politieke realiteit.
Wanneer je mensen hoort discussiëren over politiek, zal de volgende frase al snel worden gebezigd: "Dat is helemaal niet waar, want.....". De ontvanger van de boodschap decodeert het bericht van de zender en de waarheid van de zender wordt vervolgens de leugen van de ontvanger.
Beide partijen zullen echter naar hun gevoel de waarheid spreken.
Neem het voorbeeld van Mark Rutte die de belangen in Brussel verdedigt. De oppositiepartijen beschuldigen Rutte ervan geen leiderschap te tonen en niet de waarheid te spreken wanneer de premier zegt er alles aan gedaan te hebben. Een klassiek voorbeeld van waarheid en waarheid.
De politieke partijen die niet bij het beraad waren kunnen zich geen compleet beeld vormen van wat er precies is besproken, hoe de sfeer was en hoe de onderhandelingspositie ervoor stond. Deze partijen vormen zich vervolgens een beeld van de waarheid gebaseerd op: horen zeggen.
De premier is degene die er daadwerkelijk bij is geweest en naar de andere politieke partijen moet vertalen hoe een en ander is verlopen.
Dat resulteert vervolgens in twee politieke waarheden. Op basis van die politieke waarheden doen de verschillende partijleiders politieke uitspraken die worden opgepikt door de aanhangers van de diverse politieke partijen.
Een waarheid kan dus verworden tot 10 verschillende waarheden, afhankelijk welke politiek partij je stemt.
Wanneer een politicus een andere politicus oproept "de waarheid" te spreken en "eerlijk" te zijn naar de Nederlandse bevolking toe, dan spreekt die politicus dus over zijn idee van waarheid en werkelijkheid. Deze waarheden en werkelijkheden worden ook vertaald in discussies tussen aanhangers van politieke partijen waarbij de eigen waarheid en werkelijkheid gebeiteld is in steen. Het luisteren naar de andere waarheid en werkelijkheid komt bijna niet meer voor. De stelling is gepolariseerd in plaats van gepolderiseerd.
Politici verstaan de kunst om te polderiseren (het vermogen en de bereidheid tot het sluiten van compromissen). De aanhang van politieke partijen blijft echter vaak hangen in de fase van de polarisatie. Mensen zeggen vaak dat men niets kan leren van politici. Als er echter iets is wat men kan leren van politici is het vermogen het politieke spel van werkelijkheid en van waarheid onder te verdelen in polariseren en polderiseren.
Waarheid en werkelijk zijn in de politiek onderhandelbaar en geen hard gegeven.
Foto: Geheugen van Nederland
Hoofdredacteur:
Anneke van der Veer
Redactie:
Carla Wijnmaalen (eindredactie)
Thijs Koetsier (webredactie)
Auteurs: Anneke van der Veer, Boris van der Ham, Carla Wijnmaalen, Dimitri van Tienhoven, Erik Camman, Joël Andoetoe, Jos Lubbers, Frank Berkemeier, Michael Toorop, Mijntje Pluimers, Peter van Dijken, Peter Verhaar, Riens Meijer, Thijs Koetsier, Victor van der Sterren