Politiek
VVD, maak schoon schip! Deel 2
Aangezien ik nooit te beroerd ben om voor de goede zaak te strijden schrijf ik een vervolg op mijn eerdere artikel over misstanden binnen de VVD. Helaas zijn er meer voorbeelden maar de Roermondse...
Lees MeerNederland in de wurggreep van de overheidsbureaucratie
De overheidsbureaucratie is een verstikkende plaag geworden omdat het aantal regels de pan is uitgerezen. Er is altijd wel een regel waardoor iets niet mag of juist beslist wel móet. De verstikkende bureaucratie in Nederland komt door de neiging...
Lees MeerWeekers moet opstappen, maar dat is niet genoeg
Ook het uitstellen van het debat over de Bulgarenfraude zal Weekers niet helpen. Zijn positie wordt met de dag onhoudbaarder en het zou hem sieren dat hij het debat aangaat en vervolgens de eer aan zichzelf houdt. Exit Weekers, het is niet anders. Ik...
Lees MeerEen humaan asielbeleid door strafbaarstelling illegaliteit
Wat een krachtig signaal van de overheid om illegaliteit strafbaar te stellen.
Dit is zo opgenomen in het Regeerakkoord tussen de PvdA en VVD. Dat de PvdA nu terugkomt op deze afspraak, kan niet anders dan als 'gedraai' worden uitgelegd. Immers,...
De Stas, de Voorzitter en andere zaken van algemeen belang
Er was weer voldoende reuring deze week in Den Haag en omstreken. Bijna werd alles wat van belang was, overspoeld door de aanstaande abdicatie (mooi) en troonsopvolging (mêh), het koningslied, de oranjemeuk en alles wat daarmee samenhangt. Gelukkig werd...
Lees MeerDe ketenen van de fractiediscipline
Tofik Dibi is gedwongen om vóór de Kunduz-missie te stemmen. Althans, dat beweerde hij in het televisieprogramma De Overnachting. Is het echt waar? Of zegt hij dit enkel om het partijkader van GroenLinks een hak te zetten, nadat men hem op ondemocratische wijze de kans ontstal om een gooi naar het lijsttrekkerschap te doen?
Het is allebei denkbaar, maar gezien de manier waarop GroenLinks omgaat met afwijkende meningen en solistisch handelende partijleden lijkt het er op dat Dibi wel eens de waarheid kan spreken.
Het zou niets nieuws zijn. De ijzeren ketenen van de fractiediscipline houden de hele Kamer gevangen. Zelden stemmen Kamerleden anders dan de partij heeft opgedragen. Ze zijn daardoor geen volksvertegenwoordigers meer, maar enkel vertegenwoordigers van het partijbelang. Het voorbeeld dat Dibi geeft illustreert dat. Er waren genoeg mensen die tegen de missie wilden stemmen, zegt hij, maar van de partij mocht maar één Kamerlid tegen zijn. Dus de rest werd de mond gesnoerd. Ze moesten voorstemmen, ze werden "zwaar onder druk gezet". Later in het programma zegt hij het openlijk: "het is afgedwongen".
Een zeldzame kijk in de gang van zaken binnen een fractie. Als we naar het stemgedrag van de Kamer kijken, is een dergelijke manier van ondemocratische tucht geen uitzondering. Neem de ESM-standpunten van de partijen. De VVD is er vóór, dus de hele fractie stemt er mee in. Maar er zitten daar mensen tussen die eigenlijk best Eurosceptisch zijn, waarvan het onmogelijk voor te stellen is dat ze het ESM een goed idee vinden. Ze geven hun instemming puur omdat de partij dit eist, en dat is eigenlijk doodeng.
De Nederlandse Grondwet draagt de Kamerleden op om "zonder last" te stemmen. Dat wil zeggen: naar eer en geweten. Elders stelt de Grondwet dat het hun taak is om het volk te vertegenwoordigen. Politieke partijen komen in onze Grondwet niet voor. Kieslijsten ook niet. Eigenlijk was het de bedoeling dat Kamerleden op hun eigen kracht en op basis van hun eigen denkbeelden werden gekozen. Dat ze dus ook over alle kwesties zelfstandig nadachten, en vervolgens de beslissing maakten die in hun ogen het beste zou zijn voor het Nederlandse volk.
Daar komt nu niets meer van terecht. De partij bepaalt wat het beste is voor de partij, en de "volks"vertegenwoordiger heeft maar te gehoorzamen. Dat is exact de situatie waar onze Grondwet ons tegen moest beschermen. Maar helaas! In Nederland mag men niet toetsen aan de Grondwet, en dus is er een feitelijk ongrondwettelijke Kieswet die partijen exorbitant veel macht geeft. Dat blijkt een vergif voor onze democratie.
Als we een open debat willen, als we een echte vertegenwoordiging van het volk verlangen - dan moeten we de Kieswet drastisch hervormen. De Grondwet zit op dat punt prima in elkaar, dus dat kan met een gewone meerderheid. We moeten zorgen dat de vraag of iemand gekozen wordt afhankelijk wordt van het aantal stemmen dat hij haalt, en niet van de kieslijst waar hij op staat. Verkiezing per voorkeurstem, en de 150 met de meeste zetels winnen. Dat maakt definitief duidelijk dat men de persoon kiest, en niet de partij. Daarmee zal ook de macht van alle partijen afnemen, en dus ook die ellendige fractiediscipline. Er is maar één obstakel: de Kamer wordt nu beheerst door die partijen, en die zullen niet snel instemmen met het afschaffen van hun eigen (ongrondwettelijke) macht.
Meer bewijs is niet nodig: de partijen vertegenwoordigen zichzelf, en niet het volk. Als er een verandering moet komen, dan is dit afhankelijk van Kamerleden die hun eer en hun geweten hervinden. Durven we daar op te hopen? Kamerleden zweren trouw aan de Grondwet, dus toetsing of geen toetsing, het is hun plicht om fractiediscipline af te wijzen en zonder last te stemmen. Het is aan ons, de burgers, om onze(!) vertegenwoordigers hier op aan te spreken. Stem voortaan enkel nog op een kandidaat als hij zweert dat hij fractiediscipline afwijst. Alle anderen zijn geen volksvertegenwoordigers, maar plichtverzakers.
Reacties
cb1601ej, ik kan het met uw oplossing niet eens zijn, ben ik bang. Het individuele primaat van een volksvertegenwo ordiger maakt dat hij persoonlijk verantwoording schuldig is aan zijn kiezers, en dat ieder mens kan stemmen op de persoon die het dichtste bij hem staat. Ik zie vertegnwoordigi ng als een persoonlijke band tussen kiezer en gekozene. Een belofte van vertrouwen. Partijen zijn groepen, geen mensen. Daar kan ik geen band mee vormen, en ik kan ze ook niet vertrouwen op hun karakter. Vandaar mijn voorkeur voor een meer persoonlijk stelsel.
Rutger, ik snap het probleem. Desalniettemin zou ik die situatie nog verkiezen boven het huidige stelsel. Een oplossing ligt echter in het systeem van de zgn. enkelvoudige overdraagbare stem. Zie hier: nl.wikipedia.org/.../...
Onder dat kiesmodel vallen 'extra' stemmen niet weg, maar komen ze ten bate van je tweede (of derde) keus. Dit systeem is in verschillende landen met succes ingevoerd en blijkt tot volksvertegenwo ordigers met veel draagvlak te leiden.
Ik heb liever dat de Tweede Kamerleden uiteindelijk bepalen of iets ongrondwettelij k is. Kamerleden kunnen we wegstemmen, rechters niet.
Ik ben zeker voor een constitutioneel hof, maar u doet enklele aannames die niet kloppen: ik wil die rechters namelijk *niet* voor het leven benoemen, noch neem ik de VS als voorbeeld. Ik kijk eerder naar de grondwettelijke hoven van Frankrijk en Duitsland, die aanzienlijk minder gepolitiseerd zijn en hun werk uiterst bekwaam uitvoeren.
De reden om grondwettelijke toetsing niet bij de Kamer neer te leggen is evident: machtenscheidin g. Wie de wet maakt, mag niet óók degene zijn die de toepassing beoordeelt. Daar *hebben* we rechters. Een gemeenteraad besluit ook niet of beroep tegen een bouwvergunning terecht is - dat doet een onafhankelijke rechter. Gelukkig maar.
De vraag stellen is haar beantwoorden.
Circa 12 jaar geleden schreef ik al eens een essay over dit onderwerp. Ik zal het binnenkort op Keizers en Kleren zetten.
De link van mijn naam gaat naar een stukje dat ik twee jaar geleden schreef over dit onderwerp.
In mijn essay gaf ik ook de oplossing voor het probleem dat Rutger aansnijdt.
Het zou werkelijk onzinnig zijn om als kamerleden de mensen aan te wijzen op volgorde van het aantal stemmen dat ze binnenhalen. Mensen met een aantal stemmen ver beneden de kiesdrempel zouden dan in de kamer komen en het grote aantal extra stemmen op de grote kanshebbers zouden naar de bietenbak gaan. De oplossing is met de huidige stand van de techniek niet moeilijk. De kandidaten die meer stemmen krijgen dan 0,66% van het totaal uitgebrachte stemmen geven die stemmen aan mensen van HUN keuze.
RSS feed voor reacties op dit bericht