Mens & Maatschappij
De veertigers
Ze zijn allemaal ongeveer van mijn generatie: De jongens en meisjes die nu ons land besturen. Ze zijn, net als ik, kinderen van ouders die steeds rijker werden en die hebben geleerd hoe je dreinend de volgende fles cola van je moeder aftroggelt. Als tegenwind...
Lees MeerLezing: Huidige crisis, een wetmatigheid?
Duurzaamheid is in feite een Vrijheidsbeweging
Sinds de zomer van 2012 ben ik samen met mijn medeoprichters bezig om onze internet startup ‘FLOOW2, World’s Reset Button’, in de Benelux en Duitsland van de grond te krijgen. FLOOW2 is de...
Lees MeerNiet doorslaan met respect!
Dat iedereen op en rond het veld sinds het incident waarbij een grensrechter werd doodgetrapt gespitst is op respect vind ik prima, maar laten wij er nu niet in doorslaan.
Vorige week was het eerste incident. Sparta-trainer Vonk was het niet...
iNoying - legt de aandacht voor de mens tegenover je het af tegen die via iPad of smartphone?
Niets menselijks is mij vreemd, zelfs ik ben tegenwoordig aan de iPad en de iPhone. En zeker, het is zeer prettig en handig in het gebruik. Misschien let ik er nu meer op, maar het is verbazingwekkend om te zien hoeveel mensen een smartphone en tablet...
Lees MeerWaarom een vrouwenquotum NIET moet
Gisteravond zat Guusje ter Horst bij Pauw en Witteman aan tafel, om te praten over het invoeren van een vrouwenquotum. Maar 18% van de topfuncties wordt vervuld door een vrouw, en dat is kennelijk te weinig. Een quotum gaat hier subiet een einde aan maken, is het idee.
Om te beginnen hebben jonge vrouwen volgens Guusje ter Horst namelijk “een vrouw nodig om als voorbeeld te zien.” Pardon? Waarom kan een jonge vrouw geen man als voorbeeld zien? Winston Churchill, Mahatma Gandhi, Nelson Mandela, vallen die voor mij af? Kan ik me niet aan hun spiegelen omdat ik geen man ben? Het was me tot gisteravond niet duidelijk dat onze maatschappij zo’n strikte scheiding der geslachten kent. In de wereld waarin ik ben opgegroeid zijn mannen en vrouwen namelijk gewoon gelijk, en is er geen enkele reden waarom ik als jonge studente per se een vrouw als voorbeeld zou moeten nemen.
Maar zelfs al geven we Ter Horst hierin gelijk: zelfs al zou het daadwerkelijk zo zijn dat vrouwen andere vrouwen nodig hebben om tegenop te kijken, omdat dat met mannen toch minder goed werkt. Zou je dan een vrouw als voorbeeld nemen, die slechts een toppositie bereikt heeft omdat ze vrouw is?
Vrouwen die een baan krijgen door met hun baas naar bed te gaan, worden meestal niet erg hoog aangeslagen in onze samenleving. Toch hebben zulke vrouwen tenminste nog iets moeten doen, nog een klein beetje ballen moeten hebben, voor ze die promotie kregen. Dat lijkt me altijd nog prijzenswaardiger dan een vrouw die een goede baan heeft gekregen door toevallig als vrouw geboren te worden, zonder ook maar enig karakter te hoeven tonen.
Wie naast Guusje ter Horst ook bij P&W aan tafel zat, was de Nederlandse DJ Afrojack. Een gewone jongen uit Spijkenisse, die een wereldimperium heeft opgebouwd in de muziek business. ‘Waarom er zo weinig vrouwelijke DJ’s zijn?’ vroeg Jeroen Pauw hem. Afrojack had hier niet echt een verklaring voor. Zou het met talent te maken hebben? ‘Nou nee,’ zei Afrojack ‘ik heb ook geen talent, ik heb hier keihard voor gewerkt.’
En daar legt hij precies de vinger op de zere plek. Om de beste te worden, om een topfunctie te bereiken, zul je kei- en keihard moeten werken. Je zult er alles voor over moeten hebben. En de meeste vrouwen zijn gewoon niet bereid om zo ver te gaan. De meeste mannen overigens ook niet, maar nog net wel wat vaker dan bij vrouwen het geval is.
Toch was er ook iets waar Guusje ter Horst wel gelijk in had: De wereld wordt nog altijd gerund door witte mannen. We kunnen niet ontkennen dat die nu eenmaal eerder een op henzelf lijkende witte man zullen aannemen, dan iemand die niet aan hun stereotype plaatje van een goed leider voldoet. Te weten een vrouw, een allochtoon, of nog erger, een allochtone vrouw.
Je gaat dit probleem echter niet oplossen met een vrouwenquotum. Witte mannen verplichten om vrouwen aan te nemen zal er misschien toe leiden dat meer vrouwen een topfunctie bereiken, maar waren zij dan ook daadwerkelijk de beste keus? Of hebben ze die baan alleen maar gekregen omdat het quotum gehaald moest worden? Wordt er tegen ze op gekeken omdat ze het zo ver geschopt hebben? Of juist op ze neergekeken, omdat ze die baan in hun vrouwelijke schoot geworpen hebben gekregen? Persoonlijk zou ik me schamen.
Als je als vrouw een topbaan wil, zul je die witte mannen er bij je sollicitatiegesprek van moeten overtuigen dat jij de beste keus bent. Je moet misschien beter je best doen en je hoofd nóg hoger boven het maaiveld uitsteken dan je mannelijke concurrenten, om jezelf te bewijzen. Maar als jij echt de beste keus bent, dan kun je dat.
Er is geen betere manier om de voorkeur van witte mannen voor andere witte mannen te veranderen, dan een topvrouw te laten zien die geknokt heeft om te komen waar ze is. Een vrouw die er zo hard voor heeft moeten werken, dat ze beter en sterker is geworden dan haar mannelijke collega’s.
Op vrouwen die slechts vanwege hun vrouwelijkheid een topbaan hebben bemachtigd, wordt alleen maar neergekeken. Daar schiet geen enkele vrouw iets mee op.
Lieve feministen, bedankt. Bedankt voor het stemrecht, bedankt voor het recht om zelf geld uit te mogen geven, en bovenal bedankt voor het recht op abortus. Bedankt voor al jullie goede zorgen, we zijn er heel erg blij mee.
Maar we leven niet meer in de jaren ’70. De nieuwe generatie feministen wil niet meer gepampered worden met vrouwenquota en voorkeursbehandelingen. Vrouwen hebben vandaag precies dezelfde rechten als mannen, nu is het tijd om zelf te laten zien wat we waard zijn. En daar zullen we ons stinkende best voor moeten doen, net als alle andere mensen met een topfunctie. Niet zielig doen, en al helemaal niet zeuren over vrouwenquota. Een echte topvrouw heeft geen vrouwenquotum nodig om dat te bereiken.
Ter inspiratie voor jullie mijn favoriete quote van Marilyn Monroe:
“Women who seek to be equal with men, lack ambition.”
Reacties
Kortom, in de huidige situatie moeten vrouwen beter zijn dan mannen om dezelfde functie te krijgen. Niet gelijk, maar beter. Quota zijn een goed middel om deze ongelijkheid tegen te gaan.
RSS feed voor reacties op dit bericht